IK DEED ALSOF IK DE THEE VAN MIJN MAN HAD GEDRONKEN
Full Episode

IK DEED ALSOF IK DE THEE VAN MIJN MAN HAD GEDRONKEN

Door Admin Beatrix 02/09/2026

DEEL 11 — MARCUS IN DE RECHTBANK

De rechtszaak begon ruim een jaar na mijn ontdekking.

Niet alles werd in één procedure behandeld.

Privacydelicten.

Mogelijk toedienen van stoffen zonder toestemming.

Fraude rond data.

Computermisbruik.

Dossiervervalsing.

De dood van Elise bleef een apart, ingewikkeld onderzoek.

Ik zag Marcus voor het eerst sinds zijn arrestatie in persoon.

Hij was afgevallen.

Korter haar.

Pak.

Geen handboeien in de zaal zoals in films.

Hij keek naar mij.

Ik keek terug.

Mijn lichaam reageerde vóór mijn hoofd.

Misselijkheid.

Hartslag.

Koude handen.

Claire kneep in mijn arm.

‘Hier.’

Ik ademde.

Marcus' verdediging probeerde veel context aan te brengen.

Wij hadden huwelijksproblemen.

Dat wist ik niet, maar volgens hem wel.

Ik had stress.

Klopt.

Rouw.

Klopt.

Slaapproblemen.

Soms.

Hij had professionele interesse in slaapdata.

Klopt.

Sommige foto's waren volgens hem bedoeld voor ‘persoonlijke gezondheidsmonitoring’.

Zonder mijn toestemming.

Sommige middelen zouden in huis aanwezig zijn geweest.

Niet door mij gekocht.

Somnus zou gedacht hebben dat data rechtmatig waren.

Misschien.

De zaak was geen eenvoudig verhaal.

Maar één video was vernietigend.

De nacht waarop ik wakker was.

Niet omdat ik zichtbaar wakker was.

Omdat Marcus naast mijn bed een bericht verstuurde.

De politie had via toesteldata kunnen reconstrueren wat hij schreef:

Ze reageert precies zoals verwacht. Nog twee nachten en ik kan het dossier afronden.

Antwoord:

En daarna?

Marcus:

Dan gelooft niemand haar nog als ze zegt dat ik iets heb gedaan.

Zijn advocaat stelde dat die zin uit context was.

De rechter vroeg:

‘Welke context maakt deze formulering onschuldig?’

Stilte.

Marcus zei uiteindelijk:

‘Ik bedoelde dat Anna mij vaak beschuldigde van controle.’

Leugen.

Ik had hem nooit beschuldigd.

De aanklager legde mijn eerdere berichten neer.

Lief.

Normaal.

Geen beschuldigingen.

Hij veranderde.

‘Ik was gefrustreerd.’

Daarna het notebook.

Fase 3: cognitieve inconsistentie documenteren.

‘Wat betekent dat?’ vroeg de rechter.

Marcus:

‘Onderzoekstaal.’

‘Welk goedgekeurd onderzoek?’

Geen duidelijk antwoord.

‘Waar is toestemming van mevrouw Vermeer?’

Geen.

‘Waar is ethische goedkeuring?’

Geen.

‘Waarom worden identificeerbare gegevens opgeslagen in een privébox?’

Hij sprak over ‘praktische redenen’.

Ik voelde bijna geen woede meer.

Alleen verbazing.

Hoe taal iemand jarenlang macht kan geven.

Zolang niemand zegt:

wat bedoel je precies?

Marcus had geleefd op vaagheid.

Onderzoek.

Zorg.

Observatie.

Slaap.

Dossier.

Toen iedereen om definities vroeg, bleef er iets veel eenvoudigers over.

Hij had zijn vrouw heimelijk verdoofd.

Gefilmd.

Gemodelleerd.

En verkocht.


Gerelateerde artikelen