IK MOEST EEN DAKLOZE MAN IN ONS BAD HELPEN WASSEN
Next Part

IK MOEST EEN DAKLOZE MAN IN ONS BAD HELPEN WASSEN

Door Admin Beatrix 22/09/2026

DEEL 13 — JURRE VERANDERDE HET BEDRIJF DAT HIJ HAD GEËRFD

Jurre had keuze.

Naam Van Houten behouden alsof niets.

Bedrijf verkopen uit schaamte.

Of veranderen.

Hij koos derde.

Publieke verklaring aan medewerkers en zakelijke partners.

Niet alle familieprivacy.

Wel feiten:

historisch onderzoek had ernstige governance- en veiligheidsmisstanden uit oprichtingsperiode blootgelegd.

Herstelregeling getroffen.

Nieuwe onafhankelijke raad.

Klokkenluidersregeling.

Veiligheidsafdeling buiten operationele directie.

Geen directeur mocht stop-work-besluit van veiligheidsingenieur overrulen zonder schriftelijke externe toets.

Mijn vader las dat laatste.

‘Dat had mij twintig jaar kunnen besparen.’

Jurre slikte.

‘Ja.’

‘Dan is het goede regel.’

Pieter wilde zijn naam niet op gebouw.

Jurre wilde nieuwe opleidingscentrum Pieter Vermeer Veiligheidscentrum noemen.

Papa weigerde.

‘Ik wil niet monument zijn.’

‘Maar—’

‘Noem het naar functie, niet naar mij.’

Dus:

Centrum voor Veilige Bouwpraktijk.

Bij opening zei Pieter:

‘Veiligheid die afhankelijk is van heldhaftige mensen is slechte veiligheid.’

Dat kwam in krant.

Hij haatte foto.

‘Mijn haar zit idioot.’

‘Je hebt nauwelijks haar.’

‘Precies. Dan moet rest goed.’

Ik lachte.

Marjolein van vroeger zou misschien vooral trots zijn geweest op chique opening.

Ik keek nu naar cateringmedewerker die gebruikte borden verzamelde en hielp spontaan stapelen.

Daphne? no.

Kleine veranderingen.

Niet heiligheid.

Bewustzijn.

Gerelateerde artikelen