NA 144 UUR MET ZIJN MINNARES KWAM MIJN MAN EINDELIJK TERUG
Full Story

NA 144 UUR MET ZIJN MINNARES KWAM MIJN MAN EINDELIJK TERUG

Door Admin Beatrix 19/09/2026

DEEL 13 — SANNE SCHREEF MIJ TWEE JAAR LATER EEN BRIEF

Geen bericht.

Papieren brief.

Ik herkende handschrift niet.

Eva,

ik verwacht geen antwoord.

Ik schrijf omdat ik over twee maanden zelf moeder word.

Ik stopte.

Adem.

Verder:

Sinds ik zwanger ben, denk ik vaker aan wat ik jou heb aangedaan. Niet omdat zwangerschap mij ineens een goed mens maakt, maar omdat ik nu lichamelijk begrijp hoe kwetsbaar en afhankelijk die periode kan voelen.

Ik wist dat Bastiaan getrouwd was. Ik wist dat jij zwanger was. Ook al geloofde ik zijn leugens over jullie huwelijk, dat verandert mijn eigen keuzes niet.

Ik wil één ding duidelijk zeggen: ik had nooit met hem op die reis moeten zijn.

Ik legde brief neer.

Later verder.

Ik heb maanden therapie gehad. Niet omdat ik slachtoffer ben. Omdat ik wilde begrijpen waarom ik bereid was mezelf een verhaal te vertellen zolang het gaf wat ik wilde.

Het spijt me.

Sanne.

Geen vraag om vergeving.

Geen update over vader van baby.

Ik schreef één antwoord.

Dank dat je verantwoordelijkheid neemt. Ik wens jou en je kind gezondheid.

Dat was alles.

Sophie? Geen Sophie hier. I should stay in story. Fine.

Ik voelde geen vriendschap.

Geen warmte.

Maar ook geen haat.

Dat verbaasde me.

Misschien was haat inderdaad een touw.

Je laat het los en ontdekt dat ander niet daardoor valt.

Alleen jij hoeft het niet meer vast te houden.


Gerelateerde artikelen