HIJ LIET ZIJN VICEPRESIDENT MIJ TWAALF KEER SLAAN
Full Episode

HIJ LIET ZIJN VICEPRESIDENT MIJ TWAALF KEER SLAAN

Door Admin Beatrix 23/09/2026

DEEL 9 — DE BEVEILIGERS

Hugo stuurde brief.

Ik wilde hem niet lezen.

Roosmarijn zei:

‘Je hoeft niet.’

Toch.

Mevrouw Van den Berg,

ik verwacht geen vergeving.

Ik heb uw linkerarm vastgehouden nadat u meerdere keren zei dat u losgelaten wilde worden.

Ik deed dat omdat de CEO zei dat ik u moest tegenhouden.

Dat was geen geldige reden.

Ik stopte.

Goed begin.

Ik heb twintig jaar in beveiliging gewerkt en altijd gezegd dat professioneel handelen betekent dat je niet blind opdrachten uitvoert.

Op die dag deed ik precies wat ik anderen had geleerd niet te doen.

Hij beschreef dat hij dacht dat ik map zou meenemen met bedrijfsgeheimen.

Dat was irrelevant voor fysieke dwang.

Toen mevrouw De Graaf u sloeg, had ik onmiddellijk moeten loslaten en ingrijpen.

Ik deed dat niet.

Ik schaam me daarvoor.

Karim gaf vergelijkbare verklaring.

Beiden waren geschorst door beveiligingsbedrijf en later ontslagen? Need proportional. Their employer ended assignment and conducted disciplinary; maybe Hugo resigned, Karim fired. Let's say beiden verloren opdracht, werkgever took disciplinary. Hugo voluntarily resigned and retrained? Maybe not needed.

Politie vroeg of ik civiele schadevergoeding wilde.

Ja.

Medische kosten.

Therapie.

Inkomensverlies? Minimal.

Smartengeld volgens normale maatstaven, geen miljoenen.

Niet om rijk te worden.

Om te erkennen dat lichamelijke grens was overschreden.

Ewout’s rol was juridisch ingewikkelder.

Hij had opdracht gegeven mij vast te houden.

Hij zei ‘twaalf’.

Hij greep mij niet.

Maar kon als uitlokker/medepleger/medeplichtige worden gezien depending evidence.

OM vervolgde hem voor zijn aandeel in wederrechtelijke dwang en mishandeling.

Toen hoorde ik via advocaat dat hij volledig bekende.

Niet verzachtte.

Dat verraste.

Zijn verklaring:

Ik was boos, jaloers en bezig mijn positie tegenover aanwezigen te bewijzen. Ik heb opdracht gegeven haar vast te houden en Veerle toegestaan haar twaalf keer te slaan. Er was geen zakelijke noodzaak. Ik begrijp dat dit geweld was en dat mijn positie als CEO de anderen onder druk zette om niet in te grijpen.

Ik las zin drie keer.

Roosmarijn:

‘Wat voel je?’

‘Boos.’

‘Waarom?’

‘Omdat hij nu ineens precies woorden vindt.’

‘Dat gebeurt.’

‘Te laat.’

‘Ja.’

‘Maakt het verschil?’

‘Voor straf mogelijk.’

‘Voor mij?’

‘Dat bepaal jij.’

Ik wist antwoord nog niet.


Gerelateerde artikelen