HIJ LIET ZIJN VICEPRESIDENT MIJ TWAALF KEER SLAAN
Full Episode

HIJ LIET ZIJN VICEPRESIDENT MIJ TWAALF KEER SLAAN

Door Admin Beatrix 23/09/2026

DEEL 14 — DRIE JAAR LATER

Drie jaar na scheiding stond ik opnieuw in een bestuurskamer van Van der Wal Farmacie.

Niet dezelfde.

Die was verbouwd.

Geen symboliek bewust, zei Marieke.

Ik geloofde haar niet helemaal.

Ik was er voor licentieherziening.

Van den Berg IP had twee nieuwe patenten.

Niet zeventien meer?

Seventeen old + two new. Good.

Het bedrijf wilde licentie.

Marktconform.

Professioneel.

Geen huwelijkskorting.

Geen gratis gebruik omdat ‘familie’.

Aan tafel zaten nieuwe CFO.

Compliance.

Wetenschappelijk directeur.

Twee commissarissen.

Marieke.

Geen Ewout.

We onderhandelden drie uur.

Hard.

Zakelijk.

Aan einde gaf Marieke hand.

‘Dit is duur.’

‘Dan ontwikkel zelf.’

Ze lachte.

‘Daar is ze.’

‘Wie?’

‘De vrouw over wie Richard zei dat je nooit moest bluffen.’

‘Hij kende me.’

We tekenden.

Daarna liep ik door hal.

Aan muur hing tijdlijn bedrijfsgeschiedenis.

Voorheen:

2011 — Strategische technologie-integratie Van der Wal Farmacie

Nu stond:

2011 — Licentieovereenkomst met Van den Berg IP, ontwikkeld door teams onder leiding van dr. Willem van den Berg en Clara van den Berg.

Mijn naam.

Niet als vrouw van CEO.

Als werk.

Ik raakte bord niet aan.

Hoefde niet.

Marieke stond naast me.

‘We hebben geschiedenis gecorrigeerd.’

‘Dank.’

‘Had eerder gemoeten.’

‘Ja.’

Geen nepbescheidenheid.

Ja.

Toen ik naar buiten liep, wachtte Richard op koffiebar.

‘Toeval?’

‘Nee.’

Hij glimlachte.

Hij werkte inmiddels als adviseur voor kleinere bedrijven.

‘Hoe gaat het?’

‘Goed.’

‘Ewout?’

Ik keek.

‘Waarom vraag je mij?’

‘Gewoon.’

‘Voor zover ik weet woont hij in Haarlem. Adviseert familiebedrijven. Geen bestuursfunctie.’

‘Hebben jullie contact?’

‘Eén keer per jaar via advocaat over aandelenzaken. Verder niet.’

Richard knikte.

‘Mis je hem?’

Vreemd genoeg antwoordde ik eerlijk.

‘Soms.’

‘Waarom?’

‘Achttien jaar verdwijnt niet omdat laatste hoofdstuk verschrikkelijk was.’

‘Dat snap ik.’

‘Maar missen is geen reden terug te gaan.’

‘Nee.’

Wij dronken koffie.

Geen drama.

Dat vond ik heerlijk.


Gerelateerde artikelen