HIJ LIET ZIJN VICEPRESIDENT MIJ TWAALF KEER SLAAN
Full Episode

HIJ LIET ZIJN VICEPRESIDENT MIJ TWAALF KEER SLAAN

Door Admin Beatrix 23/09/2026

DEEL 5 — HET BEDRIJF DAT HIJ DACHT TE BEZITTEN

Van der Wal Farmacie was beursgenoteerd? Better maybe family-owned private with institutional investors. Let's define: private NV with external institutional investors and board. Ewout owned 22% via family holding, others investors, Clara's trust 11%. This makes board can remove. We'll integrate.

Van der Wal Farmacie was niet letterlijk ‘Ewouts bedrijf’.

Dat zei hij wel graag.

Zijn familieholding bezat tweeëntwintig procent.

Mijn familiefonds elf procent.

Pensioenfondsen en institutionele investeerders de rest.

Ewout was CEO.

Niet koning.

Dat verschil werd in week twee pijnlijk duidelijk.

De raad van commissarissen riep spoedvergadering bijeen.

Ewout werd tijdelijk teruggetreden uit operationele besluitvorming in afwachting van onderzoeken naar bestuurskamerincident, belangenverstrengeling en mogelijke governance-schendingen.

Richard werd interim-bestuurder samen met COO Marieke Smit.

Ik werd uitgenodigd als licentiegever en investeerder.

Ik weigerde fysiek dezelfde bestuurskamer.

We vergaderden elders.

Richard begon:

‘Eerste prioriteit is continuïteit.’

‘Mee eens.’

Commissaris Van Dam:

‘Clara, bent u bereid bestaande patentlicenties voorlopig te continueren?’

‘Ja.’

Ewouts advocaat keek verrast.

‘Onder welke voorwaarden?’

‘Dertig dagen bridge.’

‘Dat is kort.’

‘Genoeg om marktconforme tijdelijke voorwaarden en auditrechten af te spreken.’

‘Royalty?’

‘Voor lopende patiëntkritische productie nul extra gedurende bridge.’

De commissarissen keken.

‘Waarom?’

‘Omdat verpleegafdelingen niets met mijn huwelijk te maken hebben.’

Stilte.

‘Nieuwe productlijnen geen automatische toestemming.’

‘Begrijpelijk.’

‘Geen sublicentie.’

‘Akkoord.’

‘Volledige externe audit van transacties rond Mediora, Nexaris en Orbis.’

Daar werd het moeilijk.

Ewouts advocaat:

‘Dat gaat verder dan IP.’

‘Dan licentie niet verlengen.’

Niet dreigend.

Voorwaarde.

Mijn technologie was gebruikt binnen divisies waar verdachte leverancierskosten zaten.

Ik wilde weten of mijn IP en trustkapitaal betrokken waren bij fraude.

Dat was legitiem.

Raad stemde audit.

Unaniem.

Ewout onthield zich? He was suspended, no vote.

Daarna kwam onderwerp kredietgaranties.

Mijn familiefonds had banken comfort letters gegeven.

Geen volledige borg voor alle schuld.

Wel voldoende dat tarieven gunstiger waren.

Margot zei:

‘We trekken bestaande verklaringen niet midden looptijd terug waar contractueel niet mogelijk of waar dat wanprestatie zou zijn. Maar vernieuwing is niet automatisch.’

Banken moesten opnieuw risico prijzen.

Dat kostte bedrijf geld.

Ewout noemde later tegenover vriend:

‘Clara wurgt bedrijf.’

Onzin.

Ik stopte met gratis subsidieren van risico dat ik niet meer bestuurde of vertrouwde.

Verschil.

Audit begon.

Forensisch bureau Koster & Vale kreeg serverspiegel, facturen, procurementdata en e-mails.

Veerle verzette zich via advocaat.

Privacy.

Arbeidsrecht.

Dat mocht.

Onderzoek ging via juiste kanalen.

Na twee weken kwam eerste voorlopige bevinding.

De €11,8 miljoen aan leveranciersbetalingen was niet volledig fictief.

Ongeveer €5,9 miljoen correspondeerde met echte diensten.

€2,4 miljoen leek fors te hoog geprijsd.

€1,7 miljoen had onvoldoende bewijs.

€1,8 miljoen liep via constructies waar belangen niet waren gemeld.

Totaal potentieel problematisch:

rond €5,9 miljoen.

Niet alles gestolen.

Maar genoeg.

En toen vonden ze een e-mail van Veerle aan Milo.

Houd PO’s onder 250. Auditcommissie hoeft hier niet tussen.

Daarna:

Ewout vraagt nooit naar procurement zolang targets gehaald worden.

Dat ene zinnetje deed hem meer pijn dan affaire mij.

Want Veerle, die hem had laten voelen dat hij almachtig was, bleek achter zijn rug juist te rekenen op zijn gebrek aan aandacht.


Gerelateerde artikelen