DEEL 9 — LUCA’S BEDRIJF
Lumen Hospitality ging niet meteen failliet.
Ik wil dat duidelijk maken.
Het bedrijf bezat twee boetiekhotels en had een derde project in Rotterdam gepland.
Luca was geen complete mislukkeling.
Hij was zelfs goed in concepten, marketing en deals.
Zijn probleem was dat hij iedere grens als tijdelijk zag zodra hij genoeg druk voelde.
De pandemiejaren hadden hem geraakt.
Daarna stegen bouwkosten.
Een investeerder trok zich terug.
Project in Rotterdam liep 1,8 miljoen boven budget.
Noordzee Private Capital was noodbrug.
Zonder De Lindenhof als aanvullende zekerheid wilden zij tweede tranche van €560.000 niet verstrekken.
Luca moest herstructureren.
Eén hotel verkopen.
Project pauzeren.
Investeerder toelaten.
Dingen die zijn eigendom verwaterden.
Hij haatte dat.
‘Ik heb tien jaar gebouwd,’ zei hij tijdens een later civiel verhoor.
Alsof tijd recht gaf op andermans huis.
Uiteindelijk werd één hotel verkocht.
Werknemers gingen grotendeels mee naar koper.
Het Rotterdamse project werd overgenomen door investeerder.
Lumen bleef kleiner bestaan.
Geen honderd gezinnen op straat.
Geen ‘Jessi vernietigde alles’.
Er was een alternatief.
Minder glorie.
Meer waarheid.
Luca had gewoon eerder moeten accepteren dat een bedrijf soms kleiner moet worden.






