DEEL 12 — HET VONNIS
Luca werd uiteindelijk veroordeeld voor een combinatie van bewezen financiële fraude/valsheid in geschrifte rondom de stichtingbrief en bepaalde onrechtmatige geldstromen, plus zijn rol in druk op moeder waar die juridisch bewezen kon worden.
Niet voor ‘alles wat mij kwaad maakte’.
Wendy kreeg eveneens straf voor haar aandeel in misleiding, onrechtmatige onttrekkingen en het opzettelijk gebruiken van onjuiste facturen. Daarnaast speelde haar fysieke bejegening van Helena in beoordeling; voor enkele incidenten was bewijs beperkt, voor één was haar eigen verklaring belangrijk.
Marlies kreeg aparte zaak rond facturen.
Mason rond vervalste documenten.
Straffen:
geen twintig jaar.
Luca kreeg een deels onvoorwaardelijke vrijheidsstraf en voorwaardelijk deel, plus terugbetalings- en schadevergoedingsverplichtingen.
Wendy kreeg een kortere straf, grotendeels voorwaardelijk in combinatie met taakstraf en financiële consequenties, mede doordat zij vroeg meewerkte en bekende.
Marlies moest bedragen terugbetalen en kreeg een straf voor valsheid/fraude op bewezen facturen.
Mason kreeg beroepsmatige gevolgen en strafrechtelijke sanctie.
Noordzee Private Capital kreeg via verkoop van Lumen-activa groot deel van lening terug. Hun claim op De Lindenhof verdween omdat die zekerheid nooit geldig was gevestigd.
Het huis bleef buiten dat alles.
Zoals mijn vader had bedoeld.
Toen rechter uitspraak deed, zat ik naast mijn moeder.
Luca keek naar ons.
Helena keek terug.
Geen haat.
Alleen verdriet.
In zijn laatste woord had Luca gezegd:
‘Ik dacht dat ik zorgde.’
Mijn moeder fluisterde naast mij:
‘Nee. Hij dacht dat beslissen hetzelfde was als zorgen.’
Ik keek haar.
‘Dat klinkt verstandig.’
‘Ik word oud. Dat helpt.’
Ik lachte.






