DEEL 12 — DE FAMILIEBIJEENKOMST
Een jaar na scheiding organiseerde Hendrik zijn zeventigste verjaardag.
Iedereen uitgenodigd.
Ook ik.
Ik wilde niet.
Charlotte wilde wel.
Anna ook.
Dus ging ik.
Niet als ex-schoondochter.
Als moeder van kleindochters.
Hendrik hield speech.
Ik voelde spanning toen hij zei:
‘Familiebedrijf…’
Christiaan keek hem scherp aan.
Hendrik stopte.
Herpakte.
‘Ik heb lang gedacht dat nalatenschap betekende dat naam en bedrijf via een mannelijke lijn moesten doorgaan.’
De zaal werd stil.
‘Mijn kleindochters hebben mij laten zien hoe beperkt dat is.’
Charlotte keek mij.
Ik ook verbaasd.
‘Van Dijk Beheer gaat daarom nieuwe opvolgingsstructuur maken waarin geschiktheid, interesse en opleiding tellen. Niet geslacht.’
Applaus.
Ik klapte niet meteen.
Niet uit wrok.
Omdat ik wilde horen rest.
‘En als geen van mijn kleinkinderen later bedrijf wil, dan komt externe leiding.’
Daar.
Eindelijk.
Niet kinderen belasten met familiebedrijf.
Na speech kwam Hendrik.
‘Te laat?’
‘Voor sommige dingen.’
Hij knikte.
‘Maar?’
‘Beter dan nooit.’
Hij keek naar Charlotte.
‘Ze wil waarschijnlijk astronaut worden.’
‘Deze maand wel.’
‘Dan laat ik haar.’
Ik glimlachte.
‘Dat is bedoeling.’






