MIJN SCHOONMOEDER BESTELDE VOOR €23.289 IN MIJN RESTAURANT EN LACHTE TOEN ZE NIET WILDE BETALEN
Next Episode

MIJN SCHOONMOEDER BESTELDE VOOR €23.289 IN MIJN RESTAURANT EN LACHTE TOEN ZE NIET WILDE BETALEN

Door Admin Beatrix 22/09/2026

DEEL 6 — MIJN PERSONEEL WIST MEER DAN IK

Gijs vroeg vergadering.

Personeel.

Na sluit.

Ik dacht over scheiding.

Nee.

‘Carlijn, we moeten je iets vertellen.’

Zes medewerkers zaten.

Mijn hart zonk.

‘Wat?’

Souschef Naomi:

‘Lucas kwam hier ’s avonds wanneer jij vrij was.’

‘Hoe vaak?’

‘Veel.’

‘Waarom heeft niemand iets gezegd?’

Gijs:

‘Hij zei dat hij zakelijke partner was.’

Natuurlijk.

‘Wat deed hij?’

‘Wijn meenemen.’

Mijn maag trok.

‘Hoeveel?’

‘Soms dozen.’

Wijnkelderinventaris.

Ik had verschillen gezien en aan registratieproblemen toegeschreven.

‘Wat nog?’

‘Nina kwam mee.’

Daar.

‘Wanneer?’

Naomi:

‘Soms maandag. Restaurant dicht.’

Ik hield tafel vast.

‘En?’

Niemand wilde zeggen.

‘Zeg.’

Gijs:

‘Ze maakten foto’s. Testten gerechten. Namen leveranciersmappen mee naar kantoor.’

Mijn keel werd droog.

‘Waarom dacht je dat normaal?’

‘Lucas zei dat jij nieuw concept samen ontwikkelde.’

‘En ik had niets gezegd.’

‘We dachten… huwelijk.’

Dat woord opnieuw.

Huwelijk als blanco volmacht.

‘Heeft hij sleutels?’

Gijs knikte.

‘Die je hem gaf.’

Lang geleden.

Noodsleutel.

Ik was vergeten.

Sloten werden die nacht vervangen.

Niet huis.

Restaurant.

Inventaris.

Wijn:

naar schatting €28.000 verdwenen over achttien maanden.

Kon niet exact toewijzen.

Camera-archief slechts beperkte periode.

Facturen en voorraadtrend wel.

Lucas ontkende hoeveelheid.

Er kwamen wel foto’s van Instagram van Nina.

Dure flessen op evenementen van LVR.

Etiketten/jaargangen overeenkomend met onze voorraad.

Niet sluitend voor alles.

Wel genoeg voor civiele claim onderdeel.

Ik voelde me dom.

Gijs zag.

‘Niet doen.’

‘Wat?’

‘Jezelf de schuld geven.’

‘Ik ben eigenaar. Ik had controles moeten hebben.’

‘Ja, zakelijk.’

Hij keek mij.

‘Maar je had ook mogen verwachten dat je man niet ’s nachts wijn uit kelder haalt.’

Beide waar.

Daarom voerde ik vanaf toen dubbele voorraadcontrole in.

Niet omdat volgende man misschien steelt.

Omdat goed bedrijf niet op vertrouwen alleen draait.

Zelfs familie.

Voor personeel werd beleid duidelijk:

niemand krijgt gratis consumptie zonder geregistreerde toestemming.

Mijn eigen broer? Registreren.

Beste vriendin? Registreren.

Ikzelf? Personeelsmaaltijd registreren.

Gijs:

‘Je gaat doorslaan.’

‘Waarschijnlijk.’

‘Dan temperen we later.’

Goed team.


Gerelateerde artikelen