DEEL 9 — DE RECHTER HOEFDE NIET TE BESLISSEN OF IK EEN GOEDE VROUW WAS
Dat vond ik bevrijdend.
Willems advocaten probeerden zaak persoonlijk te maken.
Leeftijdsverschil.
Mijn schulden.
Mijn baan als huishoudster.
Het huwelijk.
Zij suggereerden dat ik Arthur emotioneel afhankelijk had gemaakt.
Mijn advocaat reageerde met feiten.
Huwelijkse voorwaarden.
Onafhankelijk juridisch advies.
Medische verklaringen van Arthurs wilsbekwaamheid.
Testamentaire wijzigingen waren grotendeels vóór huwelijksaanzoek voorbereid.
Lottes erfstelling was juridisch niet afhankelijk van ons huwelijk.
DNA.
Arthur had expliciet redenen vastgelegd.
En vooral:
ik ontving aandelen niet.
Lotte wel.
Onder onafhankelijk bewind.
Dat maakte verhaal ‘goudzoeker manipuleert oude man’ zwakker.
Tijdens zitting vroeg rechter mij:
‘Mevrouw, waarom bent u met de heer Van der Wal getrouwd?’
Mijn advocaat had me voorbereid op nette antwoorden.
Ik gaf echte.
‘Omdat ik van hem hield en omdat ik bang was dakloos te worden.’
Stilte.
Willems advocaat keek bijna tevreden.
Ik vervolgde:
‘Niet in gelijke delen. Op dag dat hij het vroeg was angst groter. Liefde groeide later.’
Rechter:
‘Hebt u zich ooit afgevraagd of financiële situatie uw vrije keuze beïnvloedde?’
‘Ja.’
‘Nu?’
‘Ja.’
‘En wat concludeert u?’
Ik ademde.
‘Dat ik waarschijnlijk nee had gezegd als ik financieel veilig was geweest op dat moment.’
Willem






