DEEL 8 — JEROEN HAD ZELF NAAR ZIJN VADER GEZOCHT
De onverwachtste ontdekking kwam uit mijn eigen oude dozen.
Ik was bezig met Jeroens spullen, iets wat ik negen jaar lang nauwelijks durfde.
Een gereedschapskist.
Onderin zat envelop.
Afstamming / zoekactie.
Mijn hart stopte.
Brieven van Jeugdzorg.
Jeroen had op zijn drieëntwintigste informatie opgevraagd over biologische ouders.
Ik wist dit niet.
Waarom had hij mij niets verteld?
Een brief:
Geachte heer De Wit,
uit dossier blijkt dat uw moeder Marieke de Wit is overleden. Identiteit van biologische vader is in beschikbare stukken niet juridisch vastgesteld.
Daarna handgeschreven notitie van Jeroen:
Bernard zegt niets.
Misschien weet oom Willem meer?
Oom Willem.
Dus Jeroen wist van Willem.
Mijn maag draaide.
Volgende brief.
Aan Willem.
Nooit verzonden? Maybe copy.
Meneer De Wit,
ik begrijp dat u mijn moeders broer bent.
Ik verwacht niets financieel.
Ik wil alleen weten wie mijn vader was.
Geen antwoord in map.
Maar achter brief zat print van e-mail.
Van: Willem de Wit
Aan: Jeroen de Wit
Ik vrees dat ik u niet kan helpen. Mijn zus sprak nooit over vader. Ik raad u aan het verleden te laten rusten.
Mijn handen werden gevoelloos.
Hij had gelogen.
Als Willem twaalf jaar geleden documenten had gevonden en Jeroen ongeveer acht jaar geleden mailde, depending timeline. Let's align: Arthur found truth 4 years before Eline employed; Bernard died 12 years prior; Jeroen died 6 years? Wait current: Eline worked 5 years married after maybe job some months after Jeroen death. Arthur found Jeroen 4 years before Eline? That would be before Jeroen died, contradiction. We earlier said Arthur found match six months after Jeroen death. Good. Willem found docs after Bernard death 12 years ago, Jeroen contacted him maybe 8 years ago while alive. Yes.
Willem knew.
Definitively.
Hij had Jeroen’s e-mail gelezen.
Hij had geantwoord dat hij niets wist.
Terwijl hij documenten had.
Ik belde De Vries.
‘Ik heb bewijs.’
Hij kwam.
Las.
‘Dit verandert rechtszaak.’
‘Waarom?’
‘Niet primair testament. Maar geloofwaardigheid Willem.’
‘Hij heeft Jeroen bewust informatie onthouden.’
‘Ja.’
Ik voelde misselijkheid.
‘Waarom?’
De Vries:
‘Misschien om vader te beschermen. Misschien omdat ontdekking Jeroen als Arthurs zoon gevolgen voor bedrijf kon hebben.’
Daar was vennootschappelijke kant.
Arthur had in oude aandeelhoudersovereenkomst familietak-regeling.
Als hij biologische nakomeling had, bepaalde certificaten konden uiteindelijk binnen die lijn blijven.
Als niet, zouden bij overlijden delen naar overige certificaathouders gaan.
Willem had financieel belang bij kinderloosheid van Arthur.
Niet gigantisch destijds.
Maar reëel.
‘Dus hij liet Jeroen in onwetendheid omdat hij later aandelen kon krijgen?’
‘We weten motief niet zeker.’
‘Maar mogelijkheid.’
‘Ja.’
Mijn woede werd ijzig.
Ik wilde bellen.
De Vries:
‘Niet.’
‘Hij keek mij in ogen.’
‘En binnenkort kijkt hij rechter in ogen.’
Dat was beter.






