DEEL 5 — DAAN WERD AANGEHOUDEN
Daan werd drie dagen later aangehouden.
Niet vanwege mijn gevecht.
Vanwege Evi’s aangifte, medische bevindingen, audio, eerdere melding en berichten.
Hij ontkende.
‘Ze is gevallen.’
Toen rechercheur hem geluidsfragment liet horen waarin hij tegen mij zei:
Ze moest wat respect leren.
Hij zei:
‘Stoerdoenerij.’
Audio van bedreiging tegen Evi?
Als jij mij verlaat, laat ik mijn oom je vader bezoeken.
‘Uit context.’
Foto’s?
‘Sportblessures.’
Oude ex-vriendin?
‘Wraak.’
Patroon.
Iedere losse steen had uitleg.
Samen bouwden ze muur.
Ronald werd dezelfde week aangehouden op verdenking van witwassen, bedreiging en dwang rond gemanipuleerde gevechten.
Peter, trainer, werd onderzocht voor medeplichtigheid en financieel gesjoemel.
Niet iedere sparringpartner was crimineel.
Belangrijk.
Anton, man met knieletsel, bleek gewoon trainer die verkeerde kant had gekozen in gevecht maar niets wist van Ronalds zaken.
Bram evenmin.
Lars wel.
Hij werkte als portier voor Ronalds horecazaak en kwam voor op cashbeelden.
Mijn eigen dossier ging apart.
OM onderzocht openlijke geweldpleging/zware mishandeling/self-defense context? Since he defended against four men in gym. Could be noodweer but proportionality. He initiated no physical attack, but locked door. Let's have prosecutor weigh.
Mijn advocaat, mr. Tessa Groen, zei:
‘Camerabeelden zijn gunstig.’
‘Hoe gunstig?’
‘U wordt als eerste vastgepakt. Daarna aangevallen door meerdere mannen.’
‘Maar ik sloot deur.’
‘Dat kan als provocerend worden gezien, maar deur was van binnen direct te openen met sleutel die u zelf vasthield en nooduitgang bleef vrij. Juridisch is dat niet hetzelfde als iedereen opsluiten zonder uitweg.’
‘En letsel?’
‘Daar wordt gekeken of uw verdediging noodzakelijk/proportioneel bleef nadat gevaar stopte.’
Op video:
ik sloeg niemand die neerlag.
Ik achtervolgde niemand.
Ik liet man via achteruitgang weggaan.
Goed.
Maar één moment was lastig.
Daan lag na botsing tegen kooi half op grond.
Hij kwam weer overeind en riep iets.
Ik stapte naar hem toe.
Niet weg.
Daarna duwde hij.
Ik reageerde.
Proportioneel?
Discussie.
‘Waarom stapte u naar hem toe?’
Tessa vroeg.
‘Omdat ik boos was.’
‘Niet zeggen “om controle te houden”?’
‘Dat zou mooier klinken.’
‘Maar?’
‘Niet waar.’
Ze glimlachte nauwelijks.
‘Eerlijkheid helpt soms. Niet altijd.’
Uiteindelijk besloot OM mij niet te vervolgen voor letsel aan vier mannen wegens voldoende aanwijzingen van noodweer in kern van gevecht, maar er bleef beoordeling van mijn eigen gedrag rondom confrontatie. Een formele waarschuwing? OM can sepot wegens noodweer. Maybe prosecution for simple public disorder? Since private gym, no open violence? Let's say case geseponeerd op grond van noodweer, with note door prosecutor that going there was reckless but not criminal. Good.
Toen ik brief kreeg voelde ik geen trots.
Alleen opluchting.
Noor:
‘Je hebt geluk gehad.’
‘Ja.’
‘Zeg het.’
‘Ik heb geluk gehad.’
‘En?’
‘Ik ga nooit meer.’
‘Goed.’
Ik keek.
‘Je geniet hiervan.’
‘Heel erg.’
Evi lachte.
Voor het eerst voelde huis lichter.
Maar strafzaak tegen Daan en Ronald begon pas.
En toen kwam eerste echte tegenaanval.
Niet met vuisten.
Met leugens.






