DEEL 6 — VICTOR
Damian stelde een extern forensisch team aan.
Niet Vance Legal.
Niet familie-accountant.
Onafhankelijke firma.
Onderzoeksmandaat via auditcommissie.
Historische transacties voor zover beschikbaar.
Moderne fraude van vier jaar geleden.
Toegangspatronen.
Legacy accounts.
Victor Vance reageerde woedend.
Hij was Arthurs jongere broer.
Zesenzestig.
Hoofd van Zeelandtak.
‘Dit is een heksenjacht.’
Damian:
‘Dan vind je niets.’
‘Je doet dit voor die vrouw.’
‘Ik doe het omdat er €196.000 verdween.’
‘Zaak gesloten.’
‘Niet voor aandeelhouders.’
Victor lachte.
‘Sinds wanneer interesseert jou tweehonderdduizend?’
Damian werd koud.
‘Sinds iemand zonder bewijs zijn carrière verloor.’
Victor keek hem strak aan.
‘Mabel heeft je dus weer ingepakt.’
‘DNA zegt dat haar dochter van mij is.’
Victor verstijfde.
Hij wist het niet.
Interessant.
‘Wat?’
‘Lily is mijn dochter.’
Victor ging zitten.
‘Arthur wist dit?’
‘Ja.’
‘God.’
Voor het eerst leek Victor bang.
‘Waarom?’
Damian zag het.
‘Waarom ben jij bang?’
‘Niet.’
‘Victor.’
‘Omdat dit alles ingewikkelder maakt.’
‘Wat?’
Geen antwoord.
Forensisch onderzoek duurde weken.
Mabel wilde niet dagelijks updates.
‘Ik heb een leven.’
‘Je woont in een huis met zeil.’
‘Nog steeds een leven.’
Damian leerde luisteren.
Hij bezocht Lily.
Park.
Bibliotheek.
Een keer pannenkoeken.
Hij betaalde natuurlijk.
Mabel liet dat toe.
Geen extravagantie.
Toen kwam eerste onderzoeksrapport.
De €196.000 was verdeeld over vier leveranciers.
Twee legitiem.
Twee nep.
Beneficial owner via tussenstructuur:
een oud zakenpartner van Victor.
Geld daarna deels doorgestort naar een vastgoed-BV waarin Victors zoon aandeel had.
Mabels login was gebruikt.
Maar inlog kwam van kantoorcomputer op een tijdstip dat Mabel bij verloskundige was.
Camerabeelden uit gebouw waren ‘per ongeluk’ overschreven.
IT-beheerder destijds:
familielid van Victor's vrouw.
Niet bewijs van complot.
Wel patroon.
Belangrijker:
interne e-mail.
Victor aan financieel manager:
MS vraagt te veel over legacy accounts. Sluit haar toegang tot archief na kwartaal.
Twee dagen later fraude.
Nog een e-mail:
Als zij blijft graven, krijgen we Project Sterling weer op tafel. Dat wil Arthur absoluut niet.
Damian legde hem voor Arthur.
De oude man werd grauw.
‘Je wist dus dat Victor bang was voor haar onderzoek.’
Arthur:
‘Ik wist dat zij oude zaken oprakelde.’
‘En fraude?’
‘Niet vooraf.’
‘Achteraf?’
Stilte.
‘Je hebt haar toch ontslagen.’
‘Victor deed.’
‘Jij keurde goed.’
Arthur keek naar tafel.
‘Ja.’
Damian voelde verdriet.
Niet explosieve woede.
Vermoeid.
‘Waarom?’
‘Omdat een publieke zaak Project Sterling had blootgelegd.’
‘Dus Mabel moest reputatieschade dragen zodat oude transacties verborgen bleven.’
Arthur antwoordde:
‘Zo simpel was het niet.’
‘Dat zeggen mensen altijd wanneer simpel verschrikkelijk klinkt.’






