IK KWAM THUIS MET DE AS VAN MIJN DOCHTER — MIJN MAN ZEI: ‘DE REKENING IS BETAALD, STOP MET ME LASTIGVALLEN’
Next Part

IK KWAM THUIS MET DE AS VAN MIJN DOCHTER — MIJN MAN ZEI: ‘DE REKENING IS BETAALD, STOP MET ME LASTIGVALLEN’

Door Admin Beatrix 24/09/2026

DEEL 6 — XANDRA

Xandra nam ontslag voordat Van der Wal Groep haar kon schorsen.

Dat maakte haar niet schuldig.

Wel verstandig.

Twee weken later bood haar advocaat gesprek aan.

Roelofs, mijn civiele advocaat en ik zaten in neutraal kantoor.

Xandra kwam zonder make-up.

Ik had haar altijd gezien in perfecte pakken.

Nu leek ze ouder.

‘Waarom?’ vroeg ik.

Mijn advocaat wilde me stoppen.

Roelofs schudde nauwelijks zichtbaar hoofd.

Laat haar.

Xandra keek naar mij.

‘Omdat ik dacht dat Bastiaan bevoegd was.’

‘Over mijn geld?’

‘Jullie waren getrouwd.’

‘Dat is geen bevoegdheid.’

‘We hadden volmachten.’

‘Voor administratie.’

‘Ja.’

‘En mijn handtekening?’

Haar gezicht veranderde.

‘Die heb ik niet vervalst.’

‘Wie?’

‘Bastiaan leverde digitaal akkoordbestand.’

Mijn bloed werd koud.

‘Hij zei dat jij hem algemene toestemming had gegeven.’

‘Had ik niet.’

‘Dat weet ik nu.’

‘En medicatie?’

Xandra huilde.

‘Dat spijt me.’

‘Dat is geen antwoord.’

‘Ik kreeg instructie om kosten boven bepaalde grens te laten goedkeuren.’

‘Maar spoed?’

‘Ik zag later dat cardioloog spoed had gemarkeerd.’

‘Later wanneer?’

‘Twee dagen na aanvraag.’

Mijn keel dicht.

‘Waarom toen niet betalen uit zorgreserve?’

‘Omdat die rekening in systeem geblokkeerd stond voor handmatige uitgaven zonder Bastiaan of jou.’

‘Ik was bereikbaar.’

‘Ik had opdracht dat communicatie via Bastiaan moest.’

‘Van wie?’

‘Bastiaan.’

‘Waarom?’

‘Hij zei dat je overspannen was.’

Stilte.

Ik voelde mijn lichaam koud worden.

‘Heeft hij gezegd dat ik geen beslissingen meer kon nemen?’

‘Niet letterlijk.’

‘Wat dan?’

‘Dat ik je moest ontlasten.’

Dat woord.

Ontlasten.

Altijd gebruikt om controle mooi te maken.

‘Heb je ooit zelf met mij geverifieerd?’

‘Nee.’

‘Waarom?’

Xandra keek.

‘Omdat jij…’

‘Wat?’

‘Omdat jij steeds wanhopiger werd.’

Ik lachte bitter.

‘Mijn kind ging dood.’

Ze huilde.

‘Ik weet.’

‘Nu.’

‘Ja.’

Mijn advocaat vroeg naar €640.000.

Xandra bevestigde dat Bastiaan twee akkoord-pdf’s had gestuurd.

Daarin stond mijn handtekening.

Metadata later zou aantonen dat bestanden op Bastiaans laptop waren samengesteld uit scan van oudere documenten.

Dat werd veel ernstiger.

Xandra had betalingen uitgevoerd.

Zij stelde dat zij geloofde dat akkoord echt was.

Politie en justitie moesten dat beoordelen.

Maar e-mails toonden ook dat zij vragen had gehad.

B, moet Noor hier niet rechtstreeks voor tekenen? Het is haar persoonlijke portefeuille.

Bastiaan:

Dit is afgestemd. Niet weer drama creëren.

Xandra had dat geaccepteerd.

Geen held.

Geen mastermind.

Een professional die waarschuwing voelde en koos baas te geloven.

Dat had gevolgen.

Na gesprek vroeg ze:

‘Denk je dat Lotte had geleefd als ik medicijn had goedgekeurd?’

Ik keek naar haar.

Dr. Van Leeuwens woorden.

‘Ik weet het niet.’

Ze huilde harder.

‘Dat is eerlijk.’

‘Maar ik weet dat ik haar laatste week minder bang had hoeven zijn voor geld.’

Xandra sloot ogen.

‘Daar heb ik spijt van.’

‘Ik ook.’

Geen vergeving.

Niet toen.

Maar ook geen leugenachtige zekerheid over doodsoorzaak.


Gerelateerde artikelen