DEEL 5 — MAASDELTA HAVENKWARTIER
Het havenproject was geen fictief vastgoedplan.
Het bestond.
En op papier was het indrukwekkend.
Een oud industriegebied in het westen van Rotterdam moest veranderen in een combinatie van logistieke innovatiecampus, kantoren, laboratoria en energie-infrastructuur.
Totale verwachte ontwikkelwaarde:
ongeveer 310 miljoen euro.
Raymonds bedrijf had jarenlang grondposities en opties verzameld.
C&S Participaties — de holding van Christopher en mij — had zes jaar eerder een relatief klein belang genomen.
Waarom had ik dat gedaan?
Omdat ik Raymond toen vertrouwde.
Wij investeerden samen €180.000.
€90.000 van Christopher.
€90.000 van mij.
Geen geheime papieren.
Ik wist het.
Ik las ze.
Ons belang was slechts 7,5 procent in een tussenholding.
Maar door aandeelhoudersafspraken had C&S instemmingsrechten bij grote aanvullende zekerheden, verwatering en wijziging van bepaalde milieugaranties.
Waarom?
Omdat kleine investeerders zichzelf beschermden tegen Raymond die alles met schulden financierde.
Ironisch.
Drie jaar later was die bescherming precies wat hij wilde omzeilen.
Het project had problemen.
Er was historische bodemverontreiniging ontdekt.
Niet onmogelijk op oud havengebied.
Maar duur.
Een intern rapport schatte sanering op 16 tot 24 miljoen euro.
Aan investeerders was slechts 6 miljoen risicoreserve genoemd.
Verder waren betalingen gedaan aan adviesvennootschappen rond vergunningen.
Een daarvan:
Delta Civic Advisory B.V.
Eigenaar indirect:
een voormalige zakenpartner van een gemeentelijke consultant.
Niet automatisch corruptie.
Wel verdacht.
Gregory’s London fund had due diligence vragen.
Samuel wilde geld verstrekken, maar alleen als bestaande aandeelhouders aanvullende garanties gaven.
Daar kwam mijn handtekening.
Het ‘havenpakket’ bestond uit:
- toestemming voor extra financiering;
- verpanding van C&S-aandelen;
- achterstelling van onze aandeelhouderslening;
- bevestiging van milieu-informatie;
- persoonlijke vrijwaring voor bepaalde garanties door bestuurders.
Ik las kopie met Esther en ondernemingsadvocaat.
‘Als je dit had getekend?’
‘Dan was jouw holding veel verder blootgesteld,’ zei advocaat.
‘Mijn privé?’
‘Niet automatisch alles, maar er staan bepalingen die grote risico’s creëren. Bovendien verklaar je dat je volledige milieu-informatie hebt ontvangen.’
‘Dat heb ik niet.’
‘Precies.’
‘Dus ze hadden mijn handtekening nodig om een leugen te bevestigen.’
‘Mogelijk.’
Daar was weer mogelijk.
Ik begon ervan te houden.
Mogelijk houdt je eerlijk.
Het financieel onderzoek vond een e-mail van Raymond aan Christopher.
Sabrina gaat nooit akkoord als zij Keller-rapport ziet. Laat haar alleen finale consent zien.
Keller-rapport?
Het volledige bodemrapport.
Christopher antwoordde:
Ze leest alles. We moeten druk hebben.
Raymond:
Dan zorg je dat weigeren meer kost dan tekenen.
Mijn handen trilden.
Daar was de kern.
De diners begonnen drie weken later.
Niet toevallig.






