DEEL 8 — JAVIER WIST MEER DAN HIJ ZEI
Diego’s broer Javier belde mij.
‘Ik wist niet dat geld van Sofía kwam.’
Ik geloofde hem niet.
Maar luisterde.
‘Diego zei dat het uit jullie investeringspot kwam.’
‘Sommige bedragen wel.’
‘Van haar rekening wist ik niet.’
‘Waarom staat “kapitaal familieplanning” in boekhouding?’
‘Teresa deed Groei Fonds.’
‘Jij bent aandeelhouder.’
‘Ja.’
‘Je keek nooit?’
‘Niet genoeg.’
Dat kon waar zijn.
‘Borgstelling?’
Hij werd stil.
‘Ik dacht dat jij had getekend.’
‘Waarom?’
‘Diego zei dat.’
‘Heb je document gezien?’
‘Ja.’
‘En niet gedacht vreemd dat ik 620.000 borg stond voor jouw bedrijf zonder met jou te spreken?’
Hij sloot ogen zichtbaar? Phone call, maybe video. Let's make video meeting with lawyers. ‘We zaten op video.’
‘Ik dacht dat jullie dat onderling hadden besproken.’
‘Makkelijk.’
‘Ja.’
‘Mateo’s fonds?’
Javier’s gezicht veranderde.
‘Daar heb ik Teresa geld voor gegeven.’
‘En wij ook.’
‘Dat wist ik niet.’
Iris had echter mail:
Javier aan Diego:
Mam zegt dank voor extra 12,5 voor Mateo. Verónica akkoord?
Diego:
Ja, geregeld.
Javier had gevraagd.
Dus wist hij dat mijn toestemming relevant was.
Hij kreeg leugen.
Was hij verplicht mij persoonlijk te bellen?
Niet juridisch per se.
Maar moreel.
‘Je hebt gevraagd of ik akkoord was.’
‘Ja.’
‘En toen Diego ja zei, vond je dat genoeg.’
‘Hij was je man.’
‘Precies.’
Iedereen gebruikte huwelijk als volmacht.
Javier begon mee te werken nadat eigen bedrijf dreigde te bezwijken onder onderzoek.
Hij leverde bankadministratie.
Daarmee werd duidelijk dat een deel van geld werkelijk in Almere-project zat.
Niet verdwenen in casino’s.
Het project was problematisch, maar had waarde.
Dat betekende herstel mogelijk.
Belangrijk.
Ik wilde niet alleen straf.
Ik wilde Sofía’s geld terug.






