DEEL 5 — NOOR WERD WAKKER
Noor werd vijf dagen later wakker.
Niet filmsgewijs.
Geen ogen open en meteen volledige verklaring.
Ze was verward.
Pijnstilling.
Gebroken bekken.
Arm.
Ribben.
Maar ze leefde.
Ik zag haar pas drie dagen later.
Met toestemming.
Milan eerst.
Ik bleef buiten.
Toen hij terugkwam had hij rode ogen.
‘Mama zegt dat u binnen mag.’
Noor was mager.
Bleek.
Begin dertig.
Mooie ogen ondanks alles.
‘Meneer Van der Meer.’
‘Arthur.’
‘Ik heb gelogen tegen uw zoon.’
‘Ja.’
Direct.
Ze sloot ogen.
‘Hij had recht om Milan te kennen.’
‘Ja.’
Tranen.
‘U mag me haten.’
‘Dat helpt niemand.’
Ze keek.
‘DNA?’
‘Bevestigd.’
Ze begon te huilen.
‘Dus…’
‘Milan is mijn kleinzoon.’
‘En Jasper’s zoon.’
‘Ja.’
Ze draaide gezicht weg.
‘Ik wilde het hem vertellen in hotel.’
‘Waarom deed je niet?’
‘Hij zei dat hij haast had. Toen praatten we over vroeger. Hij vertelde over Sanne. Over IVF. Dat hij spijt had dat ze geen kinderen hadden.’
Ze huilde.
‘Ik kreeg geen woord uit keel.’
Ik voelde boosheid.
Maar ook begreep ik menselijke lafheid.
‘Tas?’
‘Hij liet onder stoel staan.’
‘Waarom opende je?’
‘Om contactnummer te zoeken.’
Ze vertelde over foto.
NOOR DE WIT — MOGELIJKE RISICOFACTOR.
‘Heb je foto nog?’
‘In tas.’
Politie had gevonden.
Een foto van Noor die supermarkt uitliep.
Gemaakt ongeveer zes weken vóór toevallige ontmoeting met Jasper.
Dat betekende iemand hield haar al in gaten vóór Jasper haar ontmoette.
Hoe?
Waarom?
‘Wie wist van Milan?’
‘Niemand behalve Els.’
‘Nooit Jasper?’
‘Nooit.’
‘Zijn familie?’
‘Nee.’
‘Heb je alimentatie gevraagd?’
‘Nee.’
‘DNA eerder?’
‘Nee.’
Dus waarom was Noor al risicofactor?
Misschien niet vanwege Milan.
Misschien vanwege iets anders.
‘Heb je gewerkt voor Van der Meer?’
Ze aarzelde.
‘Lang geleden.’
‘Waar?’
‘Een evenementenbureau dat opdrachten deed voor jullie.’
‘Wanneer?’
‘Tien jaar geleden.’
‘Daar ontmoette je Jasper.’
‘Ja.’
‘En?’
Ze keek.
‘Ik werkte ook tijdelijk voor Leon de Graaf.’
Sanne’s vader.
Mijn huid werd koud.
‘Wat deed je?’
‘Administratie.’
‘Welke?’
‘Zijn familiekantoor.’
Daar zat nieuwe deur.
Noor had tijdens zwangerschap enkele maanden boekhouding gedaan voor Leon.
Zij vertrok toen Milan geboren werd.
‘Heb je iets gezien?’
Ze keek naar raam.
‘Ik wist destijds niet wat het betekende.’
‘Wat?’
‘Betalingen naar Malta.’
Halcyon.
Mijn adem stopte.
‘Heb je Jasper ooit verteld?’
‘Nee.’
‘Wie wel?’
‘Niemand.’
‘Waarom risicofactor?’
‘Misschien omdat ik kopieën had.’
‘Wat?’
Noor begon te huilen.
‘Toen ik vertrok, nam ik mijn persoonlijke map mee. Later zag ik dat er per ongeluk maandrapporten tussen zaten.’
‘Heb je die bewaard?’
‘Ja.’
‘Waar?’
‘Niet thuis.’
‘Waar?’
Ze keek mij.
‘Dezelfde opslagbox.’
Politie had vier dozen.
Dus meer dan tas.
Daarin zaten oude financiële stukken van Leon de Graaf uit tien jaar geleden.
Halcyon bestond toen al.
Het complot was ouder dan Jasper’s onderzoek.
Veel ouder.
‘Wie wist dat jij ze had?’
‘Ik dacht niemand.’
‘Maar iemand fotografeerde je zes weken vóór Jasper je toevallig ontmoette.’
Noor werd wit.
‘Dan was die ontmoeting misschien niet toevallig.’
Ik dacht aan Jasper’s route.
Hotel.
Vergadering.
Wie had hem daarheen gestuurd?
Victor.
Zijn operationeel directeur.
Sanne’s broer.






