DEEL 9 — MIJN MOEDER VERTELDE WAT IK NOOIT HAD GEZIEN
Mam kwam onverwacht op zaterdag.
Zonder soep.
‘Ik moet iets vertellen.’
‘Dat klinkt gevaarlijk.’
Ze glimlachte niet.
‘Toen jij klein was, maakte ik me meer zorgen om Daan.’
‘Waarom?’
‘Hij was onzeker.’
Ik moest bijna lachen.
Mijn broer was populairste jongen van school.
‘Hij huilde thuis.’
Dat wist ik niet.
‘Om wat?’
‘Cijfers. Vrienden. Dat jij dingen sneller begreep.’
Ik keek haar.
‘Hij was jaloers op mij?’
‘Heel.’
Nieuw.
‘Wij dachten dat we hem moesten opbouwen.’
‘Door hem meer te geven.’
‘Niet bewust eerst.’
‘Maar later?’
‘Later werd het gewoon.’
Mam keek handen.
‘Als jij een acht haalde, zeiden we: natuurlijk.’
Mijn keel trok.
‘Als Daan een zeven haalde, gingen we uit eten.’
Precies.
‘Waarom?’
‘Omdat zijn zeven moeite kostte.’
‘En mijn acht niet?’
‘Dat dachten we.’
Ik voelde oude pijn.
‘Jullie zagen resultaat en besloten hoeveel steun iemand verdiende.’
‘Ja.’
‘Dat is verschrikkelijk.’
‘Ja.’
Geen verdediging.
‘Je vader deed hetzelfde met geld.’
‘En jij?’
‘Ik liet hem.’
Ze huilde.
‘En ik zei tegen mezelf dat jij sterker was.’
Ik dacht aan al die keren dat ik sterk was omdat alternatief ontbrak.
‘Mam.’
‘Ja?’
‘Ik wil niet dat je jezelf haat.’
Ze keek verrast.
‘Maar ik wil dat je het niet nog eens doet met Emma en Sem.’
‘Dat beloof ik.’
‘Niet door ze nu overdreven te verwennen.’
Ze lachte door tranen.
‘Dat was mijn plan.’
‘Natuurlijk.’
‘Wat dan?’
‘Leer ze kennen.’
‘Ik ken ze.’
‘Wat is Sems favoriete vak?’
Ze stopte.
‘Gym?’
‘Geschiedenis.’
‘Echt?’
‘Hij is geobsedeerd door Romeinen.’
‘Emma?’
‘Wat?’
‘Waar is zij bang voor?’
Mam dacht.
Geen antwoord.
‘Precies.’
Dat deed meer dan geld.






