DEEL 14 — FLYNN VERTREKT
Flynn bleef drie jaar via Meridian betrokken.
We ruzieden vaak.
Over marges.
Vastgoed.
Schuldreductie.
Hij wilde sneller verkopen.
Ik wilde één divisie houden.
Soms had hij gelijk.
Soms ik.
Nooit vaderfiguur.
Dat wilde ik niet.
Hij was vriend van vader.
Meer niet.
Op mijn zevenentwintigste besloot Meridian groot deel belang en schuldpositie te verkopen nadat Sterling Global hersteld was.
Goede winst.
Uiteraard.
‘Dus u verdient miljoenen aan onze ellende,’ zei ik.
Flynn:
‘Tientallen.’
‘Verschrikkelijke man.’
‘Kapitalisme.’
‘Slecht excuus.’
Hij glimlachte.
Laatste vergadering.
Hij gaf me doos.
‘Geen brief met voorwaarden hoop ik.’
‘Alle spullen die Thomas ooit bij mij achterliet.’
Ik keek.
Foto.
Oude businessplan.
Een vulpen.
Eerste Sterling-logo.
En cassettebandje.
‘Wat is dit?’
‘Je vader praatte graag tegen recorders tijdens autoritten.’
‘Waarom heeft u dit?’
‘Hij stuurde me een band na onze ruzie. Ik heb nooit antwoord gegeven.’
‘Waarom?’
Flynn keek weg.
‘Trots.’
Mensen.
Altijd.
Thuis vond ik oude speler via internet.
Band.
Papa's stem.
Jonger.
Flynn, je hebt misschien gelijk over Wendy's broer, maar je manier van zeggen maakt me zo kwaad dat ik liever fout ben dan jou gelijk geef. Dat is waarschijnlijk een slechte eigenschap voor bestuurder.
Ik lachte hard.
Verder.
Jessi is vandaag twaalf geworden. Ze kreeg rekenmachine en was blijer dan met sieraden. Vreemd kind.
Ik huilde.
Ik hoop dat ze nooit bedrijf hoeft te erven. Ik hoop dat ze alleen iets doet wat ze zelf kiest. Maar als ze het ooit wel krijgt, zal ze beter zijn in vragen dan ik.
Ik stopte band.
Niet verder.
Die avond belde Flynn.
‘Beluisterd?’
‘Deels.’
‘En?’
‘U was allebei koppig.’
‘Bekend.’
‘Waarom spraken jullie echt niet meer?’
‘Ik beschuldigde Wendy zonder bewijs.’
‘Had u gelijk?’
‘Deels.’
‘Maar?’
‘Thomas verdedigde zijn vrouw.’
‘En u?’
‘Ik maakte het persoonlijk.’
‘Dus twee mannen met ego.’
‘Correct.’
‘Zonde.’
‘Ja.’
Ik keek naar stad.
‘Dank u voor stoppen die nacht.’
‘Auto stopte.’
‘U zei instappen.’
‘Dat wel.’
‘Maar ik wil niet dat u verhaal vertelt alsof u me hebt gered.’
‘Doe ik niet.’
‘Wat vertelt u?’
Hij dacht.
‘Dat een jonge vrouw voor mijn auto sprong en vervolgens mijn juristen drie jaar hoofdpijn gaf.’
Ik lachte.
‘Beter.’
‘Jessi.’
‘Ja?’
‘Je vader had gelijk over één ding.’
‘Welke?’
‘Je had bedrijf niet nodig.’
‘Nee.’
‘Maar het had jou wel nodig.’
Ik werd stil.
‘Dat klinkt te romantisch.’
‘Dan vergeet het.’
‘Doe ik.’
Hij hing op.
Meridian vertrok.
Sterling Global bleef.
Voor het eerst zonder Flynn, Thomas, Wendy of Gideon aan stuur.
Dat voelde enger dan oorlog.
Nu konden we niemand meer schuld geven.






