DEEL 7 — JASPER MOEST KIEZEN
Jasper verhuisde naar hotel.
Niet omdat ik hem verbande uit ons huis.
Omdat ik na ziekenhuis zei:
‘Ik kom met Noor naar huis. Jij niet.’
Hij vroeg:
‘Hoe lang?’
‘Ik weet het niet.’
‘Ben je bang voor mij?’
Moeilijke.
‘Niet dat jij mij fysiek iets doet.’
‘Wat dan?’
‘Dat jij onder druk weer twijfelt aan mij.’
Dat deed hem meer pijn.
‘Ik ga niet meer twijfelen.’
‘Dat kun je nu niet beloven.’
‘Waarom niet?’
‘Omdat drie jaar patroon niet verdwijnt in één week.’
Hij knikte.
Hij huurde appartement.
Kwam Noor zien op afgesproken momenten.
Eerst met mijn zus Marije erbij? Let's use "mijn vriendin Eva". Need no conflict. Let's say family mediator? Better supervised by trusted friend "Eva". But not formal supervised because no threat. He visits at home when Lotte's friend Saskia present. Fine.
Hij verschoonde luiers.
Maakte fles.
Zat soms uur zwijgend met Noor op borst.
Hij vroeg nooit om geld.
Nooit om documenten.
Alleen:
‘Hoe gaat het met haar?’
Langzaam zag ik vader die ik vroeger dacht dat hij zou zijn.
Dat maakte huwelijk juist pijnlijker.
Op een avond zei hij:
‘Mam wil Noor zien.’
Ik bevroor.
‘Nee.’
‘Ik heb nee gezegd.’
Ik keek.
‘Waarom vertel je?’
‘Omdat ik wil dat je weet dat ik haar niet binnenlaat.’
‘Goed.’
Hij slikte.
‘Ze zegt dat jij mij manipuleert.’
Ik lachte bitter.
‘En?’
‘Ik heb haar nummer geblokkeerd.’
Ik had nog nooit gedacht dat woorden mij verdrietig konden maken.
‘Jasper, ik wil niet dat je je moeder verliest om mij.’
‘Ik verlies haar niet om jou.’
Hij keek.
‘Ik verlies idee dat ik van haar had door wat zij deed.’
Dat was volwassen.
‘En Daan?’
‘Geen contact.’
‘Familiebedrijf?’
‘Ik heb tijdelijk al mijn uitvoerende taken neergelegd.’
‘Waarom?’
‘Omdat ik handtekeningen heb gezet op rapportages zonder genoeg controle.’
‘Ben je verdachte?’
‘Niet strafrechtelijk op dit moment.’
‘Maar?’
‘Ik was bestuurder. Ik heb verantwoordelijkheid.’
Dat vond ik belangrijk.
Geen:
mam deed alles.
Wel:
ik tekende.
Hij verkocht deel bonusrechten om eigen juridische kosten te betalen.
Niet uit gezamenlijke rekening.
Kleine dingen.
Maar ik keek.
Gedrag.
Niet beloftes.
Zoals Maud zei.






