DEEL 4 — DE AUDIT VOND GEEN GEHEIM IMPERIUM, MAAR IETS GEVAARLIJKERS
De eerste resultaten kwamen na drie weken.
Ik had verwacht:
miljoenen verdwenen.
Kaaimaneilanden.
Spectaculaire fraude.
Werkelijkheid was complexer.
En daarom gevaarlijker.
Sterling Groep had zeven actieve dochtermaatschappijen.
Ewout was CEO van holding.
Mijn dertig procent certificaten gaven economisch belang én specifieke beschermingsrechten.
Gerda bezat twaalf procent.
Carlijn acht.
Rest verdeeld over familie, management-STAK en externe investeerders.
Veerle bezat geen aandelen.
Nog niet.
Maar via Vela Advisory B.V., haar persoonlijke vennootschap, had zij in drie jaar voor €1,8 miljoen aan consultancyfacturen gestuurd naar Sterling-dochters.
Was dat frauduleus?
Niet volledig.
Er was werk geleverd.
Ongeveer €700.000 redelijk onderbouwd.
Rest?
Vaag.
Strategie.
Business development.
International expansion.
Meerdere facturen op identieke data met vergelijkbare omschrijvingen.
Daarnaast twee bedrijven op Curaçao.
Niet nep.
Legitieme holdings.
Maar één daarvan had Vela Advisory betaald voor ‘marktintroductie’ terwijl er geen aantoonbare introductie was.
Forensisch accountant zei:
‘Dit kan fiscale en governanceproblemen geven. We moeten niet vooruitlopen.’
Nog belangrijker:
mijn digitale handtekening.
Op zes bestuursgoedkeuringen.
Vier daarvan had ik nooit gezien.
Eén betrof licentie van softwaremodule die mijn grootvader ooit via aparte IP-BV aan Sterling had gegeven.
Die licentie was zonder marktwaardering uitgebreid naar vennootschap waar Ewout en Veerle toekomstige participatie in zouden krijgen.
Dat viel precies onder mijn beschermingsrecht.
‘Hij kon dit niet zonder mijn goedkeuring.’
‘Correct.’
‘Maar er staat mijn handtekening.’
‘Correct.’
‘Dus vervalst.’
Accountant:
‘Waarschijnlijk gereproduceerd uit oudere digitale akkoordflow. Forensisch onderzoek loopt.’
Weer die voorzichtige taal.
Ik leerde hem waarderen.
Gerda had zelf geen transacties getekend.
Carlijn ook niet.
Hun morele gedrag was afschuwelijk.
Maar corporate schuld moest apart.
Dat voorkwam dat mijn woede recht werd.
Ewout werd door raad tijdelijk ontheven van bepaalde beslissingsbevoegdheden zolang audit liep.
Niet ontslagen.
Nog niet.
Een interim-CFO kreeg aanvullende tekenbevoegdheid.
Ewout belde Daan:
‘Emma probeert coup.’
Daan antwoordde:
‘Emma activeert statutair auditrecht.’
‘Semantiek.’
‘Nee. Recht.’
Het verschil zou alles bepalen.






