DEEL 3 — LOTTE WILDE EEN PRUIK, EN IK WILDE OORLOG
De volgende ochtend vroeg Lotte om een pruik.
‘Omdat school?’
Ze knikte.
‘Iedereen gaat kijken.’
Mijn eerste impuls was:
Niemand mag kijken. Ik hou je thuis.
Daarna stopte ik.
Dat was mijn angst.
Niet automatisch haar behoefte.
‘Wil je thuisblijven?’
‘Nee.’
‘Wil je muts?’
‘Misschien.’
‘Pruik?’
‘Zoals Rapunzel.’
‘Dat wordt ingewikkeld.’
Ze glimlachte een heel klein beetje.
We gingen naar gespecialiseerde winkel.
Niet omdat kaal hoofd iets is om te verbergen.
Omdat keuze bij haar hoorde.
Ze koos geen lange pruik.
Een donkerblonde bob.
Bij spiegel keek ze.
‘Lijkt op vroeger.’
‘Beetje.’
‘Maar niet hetzelfde.’
‘Nee.’
Ze zette hem af.
‘Ik wil muts.’
‘Ook goed.’
We kochten drie.
Roze.
Geel.
Eén met sterren.
Daan waarschuwde mij diezelfde dag:
‘Gebruik beelden niet openbaar.’
‘Was ik niet van plan.’
‘Geen sociale media.’
‘Nee.’
‘Geen foto van Lotte om steun te krijgen.’
Ik keek hem scherp aan.
‘Dacht je dat echt?’
‘Ik zeg het omdat mensen in woede rare dingen doen.’
Hij had gelijk.
Ik had al drie keer fantasie gehad om beveiligingsvideo naar hele raad van bestuur te sturen met tekst:
DIT IS JULLIE CEO.
Maar Lotte was geen bedrijfsbewijs.
Zij was kind.
Dus audit kreeg alleen relevante delen via advocaat.
Politie behandelde incident afzonderlijk.
Jeugdbescherming werd geïnformeerd.
Niet omdat iemand mij wilde straffen.
Omdat geweld/dwang tegen kind en ouderschapsconflict serieus waren.
Ewout belde.
Ik nam niet op.
Berichten:
Dit is uit verhouding getrokken.
Carlijn bedoelde grap.
Veerle is overstuur en jij hebt haar zwangerschap in gevaar gebracht met politie.
Daar werd ik koud van.
Niet:
Lotte.
Veerle.
Nog een:
Mijn advocaat zegt dat jij camerabeelden niet mag verspreiden.
Ik antwoordde:
Dat doe ik niet.
Toen:
Wil je met mij praten?
Ik:
Via advocaten over financiën. Via afgesproken hulpverlening over Lotte.
Geen reactie.
Een uur later:
Dus je ontneemt mij mijn dochter.
Ik typte.
Wiste.
Typte opnieuw:
Nee. Jouw gedrag heeft ervoor gezorgd dat professionals nu beoordelen welk contact veilig is.
Hij belde vijf keer.
Ik zette telefoon stil.
Diezelfde middag kwam voorlopig besluit:
Lotte bleef bij mij.
Ewout kreeg voorlopig begeleid contact totdat onderzoek meer duidelijk maakte.
Carlijn en Veerle geen contact.
Gerda evenmin.
Ewout noemde dat ‘vernederend’.
Daan zei:
‘Niet reageren.’
Ik deed.
Moeilijker dan gedacht.






