DEEL 8 — MIJN ‘GEHEIME BAAN’
Media vonden mijn naam.
MILITAIR ECHTGENOOT VAN ZWAARGEWONDE JURIST WERKTE AAN FRAUDEONDERZOEK.
Daarna:
WAS AANSLAG BEDOELD OM DEFENSIEMAN TE INTIMIDEREN?
Nee.
Voor zover bewijs liet zien was Jessi doelwit vanwege háár werk.
Niet omdat ik James Bond was.
Mijn commandant gaf mij toestemming één keer publiek functie te verduidelijken zonder operationele details.
Ik zei:
‘Ik ben logistiek officier en was als inhoudelijk specialist gedetacheerd bij multidisciplinair overheidsonderzoek. Ik heb geen politiebevoegdheden en was niet betrokken bij onderzoek naar Sterling Development toen mijn vrouw haar bevindingen deed.’
Dat haalde minder clicks.
Maar was waar.
Flynn’s advocaat probeerde later te suggereren dat Jessi haar man gebruikte om zakelijke tegenstanders via staat aan te vallen.
Dat stortte in.
Haar kantoor had melding gedaan vóór ik wist wat ze precies had gevonden.
Ik was bovendien kort na aanslag formeel teruggetrokken uit ieder dossier dat overlap kon hebben.
De integriteit waar kolonel Van Erp op stond, beschermde ons.
Niet spannend.
Cruciaal.
Op een avond in revalidatie zei Jessi:
‘Ik heb je carrière kapotgemaakt.’
‘Nee.’
‘Je bent uit taskforce.’
‘Tijdelijk.’
‘Door mij.’
‘Door conflict.’
‘Zelfde.’
‘Nee.’
Ze keek naar haar benen.
Externe frames waren inmiddels deels vervangen na operaties.
‘Ik kan misschien nooit meer normaal lopen.’
Mijn hart.
‘Dat weten we niet.’
‘Arts zegt waarschijnlijk blijvende beperking rechts.’
Ik ging naast.
‘Oké.’
Ze keek boos.
‘Oké?’
‘Wat wil je dat ik zeg?’
‘Dat het goedkomt.’
‘Dat weet ik niet.’
Tranen.
‘Ik haat jou.’
‘Snap ik.’
‘Nee, zeg gewoon iets geruststellends.’
Ik pakte hand.
‘Dan dit: wat er ook met lopen gebeurt, wij gaan ons leven niet uitstellen totdat jouw benen zich gedragen zoals vroeger.’
Ze huilde.
‘Dat was niet romantisch.’
‘Ik ben logistiek.’
Ze lachte door tranen.
Daarna:
‘Ik ben bang.’
‘Ik ook.’
Dat was beter dan liegen.






