VIJF DAGEN NA MIJN KEIZERSNEDE LIET MIJN MAN MIJ MET €12 EN ONZE BABY BIJ HET ZIEKENHUIS STAAN
Next Part

VIJF DAGEN NA MIJN KEIZERSNEDE LIET MIJN MAN MIJ MET €12 EN ONZE BABY BIJ HET ZIEKENHUIS STAAN

Door Admin Beatrix 22/09/2026

DEEL 14 — DRIE JAAR LATER

Thijs was drie.

Praatte onafgebroken.

Had Gabriëls ogen.

Mijn koppigheid.

Mijn vaders gewoonte iedereen instructies te geven.

‘Opa, zitten.’

Generaal Alexander van Regteren ging zitten.

‘Opa, auto.’

Opa reed speelgoedauto.

De man had ooit strategische briefings gegeven aan presidenten en ministers.

Nu kreeg hij bevelen van peuter met yoghurt op trui.

Rechtvaardigheid bestaat.

Gabriël woonde nog in Rotterdam.

Valeon bestond.

Kleiner belang.

Sterkere governance.

Hij was veranderd.

Niet perfect.

Patricia had beperkte rol.

Ze zag Thijs af en toe met Gabriël.

Ik hoefde haar niet aardig te vinden.

Zij mij ook niet.

Maar geen minachtende opmerkingen.

Één keer zei zij:

‘Je vader heeft je altijd beschermd.’

Ik antwoordde:

‘Ja.’

Geen verdediging.

Dat was waar.

‘Gabriël had dat niet.’

‘Dat is verdrietig.’

‘Dus je begrijpt—’

‘Begrijpen is niet hetzelfde als goedkeuren.’

Ze zuchtte.

‘Je bent vermoeiend.’

‘Wederzijds.’

We konden tegenwoordig bijna lachen.

Bij Thijs’ derde verjaardag kwamen beide families.

Pap.

Gabriël.

Patricia.

Vrienden.

Ik had nieuwe partner?

Nee.

Ik had gedatet.

Niets serieus.

Dat vond ik prima.

Op feest stond Gabriël naast mij.

‘Weet je nog dat ik dacht dat je vader ambtenaar was?’

‘Technisch was hij overheidspersoneel.’

‘Jullie zijn echt psychopaten met definities.’

Ik lachte.

‘Je vroeg nooit.’

‘Omdat ik dacht dat ik wist.’

Daar was kern van zoveel.

‘Dat deed ik ook over jou.’

‘Wat?’

‘Ik dacht dat je alleen maar statusman was geworden.’

Hij keek.

‘Was ik ook deels.’

‘Maar niet alleen.’

‘Nee.’

Thijs rende.

‘Papa! Mama! Taart!’

Wij gingen.

Geen huwelijk.

Wel ouders.

Dat was genoeg.

Gerelateerde artikelen