DEEL 10 — DE FAMILIELENING
Mijn advocaat stelde zakelijke aflossingsregeling voor.
Niet alles ineens.
Dat had Benjamin misschien gedwongen huis direct te verkopen en kon familierelatie verder beschadigen zonder noodzaak.
Oorspronkelijke €310.000.
Openstaand €287.000.
Nieuw schema:
tien jaar.
Redelijke rente vanaf nu.
Maandelijkse betaling passend bij inkomen.
Mogelijkheid extra aflossen bij verkoop herenhuis.
Benjamin las.
‘Je gaat rente rekenen?’
‘Ja.’
‘Je bent mijn moeder.’
Ik keek.
‘En dit is lening.’
Hij zuchtte.
‘Hoeveel?’
Ik noemde marktconform maar mild percentage.
‘Dat is lager dan bank.’
‘Ja.’
‘Dus je helpt nog steeds.’
‘Ik wil geen straf.’
‘Wat wil je?’
‘Dat woorden weer betekenis hebben.’
Lening.
Gift.
Tijdelijk.
Familie.
Alles was slap geworden.
Hij tekende.
Daphne ook als mede-schuldenaar voor zover oorspronkelijk afgesproken.
Geen ruzie.
Dat verbaasde mij.
Herenhuis werd uiteindelijk niet verkocht.
Zij herfinancierden.
Verkochten tweede auto.
Verlaagden uitgaven.
Daphne ging drie dagen per week structureel werken in plaats van projectmatig.
Benjamin haalde nieuwe investeerder binnen zonder mijn vermogen te noemen.
Zijn belang verwaterde.
Dat vond hij verschrikkelijk.
Maar bedrijf bleef bestaan.
Zes medewerkers behielden baan na reorganisatie.
Niet zijn droomversie.
Wel echt.






