DEEL 11 — HET BEDRIJF BLEEF BESTAAN
Negentig dagen naderden.
Mijn keuze.
Controle houden.
Verkopen.
Herstructureren.
Interim-CEO Karin presenteerde cijfers.
Na stopzetten gelieerde leningen en enkele kostenbesparingen was Van Dalen Ontwikkeling gezond.
Orderportefeuille sterk.
Projecten winstgevend.
Reputatieschade beheersbaar zolang transparantie kwam.
Geen zakelijke reden liquidatie.
Een verkoop kon financieel aantrekkelijk zijn.
Private equity toonde interesse.
Bod impliciet ondernemingswaarde rond €48 miljoen.
Mijn indirecte belang zou enorm zijn.
Ik kon verkopen.
Miljoenen.
Nooit meer freelance stress.
Maar verkoop aan fonds kon banen kosten.
Niet automatisch.
Wel risico.
Karin zei:
‘Wat wilt u?’
Ik haatte die vraag.
Opa video:
Niet alles zelf doen.
Ik vroeg werknemersvertegenwoordiging.
Management.
Minderheidsaandeelhouders.
Extern advies.
Geen familie.
Conclusie:
bedrijf kon zelfstandig verder met professionele governance.
Ik koos controlepositie te behouden via stichting, maar zette een deel van aandelen in langetermijnstructuur met onafhankelijke bestuurders.
Geen Claire als keizerin.
Stichting kreeg drie bestuurders:
één door familie begunstigde voorgedragen, ik tijdelijk;
één onafhankelijke governance-specialist;
één financieel expert.
Besluiten over gelieerde transacties vereisten extra toetsing.
Mijn vader kon als aandeelhouder blijven.
Maud ook.
Geen directie zonder normale selectie.
Dat vond zij verrassend goed.
‘Ik wil sowieso niet meer “strategisch adviseur” zijn.’
‘Wat wil je?’
‘Geen idee.’
Goed.
Niet weten is start.
Ik nam geen salaris uit bedrijf voor niet-uitgevoerde functie.
Alleen legitieme vergoeding als stichtingbestuurder binnen beleid.
Opa zou waarschijnlijk knikken.
Of mopperen dat bedrag te hoog was.
Het bedrijf betaalde betwiste bedragen terug via regelingen.
Maud herfinancierde deel en verkocht huis.
Bram’s BV trof schikking over adviesfees en belangenconflict, zonder erkenning van strafbare fraude. Een deel terugbetaald.
De kwestie van vervalste/hergebruikte handtekening werd gemeld en juridisch afgehandeld. Bram en pap droegen verantwoordelijkheid in civiele afspraken; er volgde nader onderzoek door bevoegde instanties. Ik maakte daarvan geen familiespektakel.
Waarom?
Omdat mijn doel geen gevangenisfantasie was.
Opa’s doel:
bedrijf schoon.
Dat gebeurde.
CFO Smit bleef.
Voorzitter raad vervangen.
Karin werd na jaar permanent CEO.
Zij was uitstekend.
Op eerste aandeelhoudersvergadering zei ze tegen mij:
‘Je weet opvallend weinig van beton.’
‘Dank.’
‘Blijf zo.’
Ik lachte.
Dat was volwassen bedrijf.






