DEEL 10 — DE SCHEIDING NA DRIE UUR HUWELIJK
Mijn huwelijk duurde juridisch langer dan drie uur.
Uiteraard.
Een huwelijk verdwijnt niet omdat receptie slecht afloopt.
Maar emotioneel eindigde het daar.
Ik diende snel verzoek tot echtscheiding in.
We hadden vooraf eenvoudige huwelijkse voorwaarden.
Mijn vermogen van vóór huwelijk bleef privé.
Luca’s aandelen bleven privé.
Er was nauwelijks gezamenlijk opgebouwd vermogen.
Geen kinderen.
Geen huis samen.
Dat maakte financiële afwikkeling veel eenvoudiger dan familie had willen doen voorkomen.
Hun veertien pagina’s tellende overeenkomst was vooral bedoeld om:
mijn verklaring te neutraliseren;
mij te binden aan geheimhouding;
mogelijke toekomstige financiële claims uit te sluiten;
en een verhaal te creëren waarin Luca slachtoffer was.
Ik tekende niets.
De scheiding werd uiteindelijk zonder groot financieel gevecht afgerond.
Wat bleef:
de strafzaak.
Luca erkende later dat hij mij had geslagen.
Zijn advocaat onderhandelde niet over waarheid, wel over juridische afdoening.
Omdat hij geen strafblad had, letsel aan mij beperkt was en hij therapie/medewerking toonde, kreeg hij geen sensationele jarenlange gevangenisstraf. Er volgde een strafrechtelijke veroordeling met een taakstraf, voorwaardelijke component en voorwaarden rond behandeling/contact.
Sommige mensen vonden dat te licht.
Ik wist niet wat ik vond.
Ik wilde niet dat straf de enige maatstaf werd.
Belangrijker:
hij mocht mij niet contacteren buiten afgesproken kanalen.
Hij moest verantwoordelijkheid dragen.
En hij zou nooit meer mijn echtgenoot zijn.






