DEEL 5 — CHLOE KOMT ZONDER ETHAN
Chloe kwam drie dagen later alleen naar mijn huis.
Ik zag haar op camera.
Witte jas.
Geen Ethan.
Ik twijfelde.
Toen liet ik haar binnen.
Niet omdat ik haar aardig vond.
Omdat ik wilde weten waarom.
Ze bleef in hal staan.
“Dank je.”
“Waarom ben je hier?”
Ze keek om zich heen.
Ons huis.
Foto's.
Elf jaar huwelijk aan muren.
“Hij zei dat jullie al jaren alleen op papier samen waren.”
Ik moest bijna lachen.
“Wij hadden acht maanden geleden nog gesprekken over IVF.”
Haar gezicht werd wit.
“Wat?”
“Hij zei dat zodra Londen klaar was, wij een gezin zouden proberen.”
Chloe ging zitten zonder te vragen.
Ik liet het.
“Dat kan niet.”
“Waarom?”
“Hij zei...”
Ze stopte.
“Wat?”
“Dat jullie geen kinderen wilden.”
Ik voelde iets scherps.
“Wij hebben drie miskramen gehad.”
Chloe sloeg hand voor mond.
Die informatie wist ze duidelijk niet.
“Het spijt me.”
“Niet genoeg.”
Ze knikte.
Eerlijk.
“Hoe lang?”
vroeg ik.
“Twee jaar.”
Meer dan Ethan had verteld? He didn't give exact. Fine.
“Wanneer begon?”
“Na een congres in Dublin.”
Ik kende dat congres.
Hij belde mij iedere avond.
Eén avond zei hij dat hij vroeg ging slapen.
“Wist je vanaf begin dat hij getrouwd was?”
“Ja.”
Geen smoes.
“Waarom?”
Ze huilde.
“Ik dacht dat het voorbij was.”
“Maar niet juridisch.”
“Nee.”
“En daarna?”
“Hij zei steeds dat hij het zou oplossen.”
“Na Londen.”
“Ja.”
“Na investeringsronde.”
“Ja.”
“Na Harrow-deal.”
Ze keek op.
Daar.
“Wat weet jij van Harrow?”
“Mijn broer.”
“Dat weet ik.”
“Ethan zei dat overname losstaat van ons.”
Ik glimlachte zonder humor.
“Dan liegt hij ook tegen jou.”
Ze werd defensief.
“Lucas heeft technologie.”
“Misschien.”
“Het bedrijf is waardevol.”
“Dan zal onafhankelijke waardering dat aantonen.”
Ze bevroor.
“Welke onafhankelijke waardering?”
Interessant.
“Die raad laat uitvoeren.”
Chloe keek nerveus.
“Ethan zei dat prijs al akkoord was.”
“Niet door raad.”
Stilte.
“Hij zei dat Mabel stemt.”
Ze gebruikte derde persoon alsof ik niet voor haar zat.
“Dat heeft hij mis.”
Haar gezicht zakte.
Nu begreep ze waarom hij mij op gala omhelsde.
“Hij gebruikt je.”
Ik keek haar aan.
“Chloe.”
“Ja?”
“Jij hebt twee jaar met mijn man geslapen.”
Ze kromp.
“Dus laten we geen bondgenoten spelen.”
“Dat bedoelde ik niet.”
“Maar je hebt gelijk.”
Ik ging tegenover haar zitten.
“Hij gebruikt mijn aandelen.”
“En mij?”
“Dat moet je zelf uitzoeken.”
Ze huilde.
“Ik hou van hem.”
Ik voelde geen steek.
Alleen vermoeidheid.
“Dan wens ik je sterkte.”
Ze keek verbaasd.
“Je gaat niet vechten?”
“Om Ethan?”
“Nee.”
“Waarom niet?”
“Omdat een man die zichzelf als prijs behandelt nooit de prijs is.”
Ze keek naar vloer.
Bij deur vroeg ze:
“Ga je tegen Harrow stemmen?”
Ik antwoordde:
“Ik stem op basis van informatie.”
“Dat kan Lucas ruïneren.”
“Dan had Lucas geen bedrijf moeten bouwen dat afhankelijk is van mijn huwelijk.”
Ze vertrok.
Die avond belde Ethan.
“Wat heb je tegen Chloe gezegd?”
“Waarheid.”
“Welke waarheid?”
“Blijkbaar zijn er meerdere.”
Hij schreeuwde voor het eerst.
“Blijf uit haar buurt.”
Ik lachte.
“Zij kwam naar mij.”
Stilte.
“Waarom?”
“Vraag haar.”
“Mabel.”
“Ja?”
“Als je deze deal saboteert, vergeef ik je nooit.”
Ik voelde iets bijna vrolijks.
“Ethan.”
“Wat?”
“Ik heb jouw vergeving niet aangevraagd.”
Ik hing op.






