DEEL 4 — SELINA WAS NIET DE VROUW DIE MIJ PROBEERDE TE DODEN
Drie dagen later mocht Noor bij mij op kamer.
Ze woog iets minder dan 2,5 kilo.
Ze at langzaam.
Sliep veel.
Ik keek uren naar haar.
Alsof ik door genoeg te kijken bewijs kon verzamelen dat zij echt bestond.
Flynn mocht mij niet benaderen.
Geen telefoon.
Geen bezoek.
Geen indirect contact via familie, behalve juridische communicatie.
De rechtbank zou later over voorwaarden beslissen.
Voor nu was ik veilig.
Selina kwam niet naar ziekenhuis.
Ze stuurde via haar advocaat een verklaring.
Nadine las een deel voor.
Selina bevestigde dat ze veertien maanden relatie met Flynn had gehad.
Veertien.
Ik rekende.
Dat betekende vóór mijn zwangerschap.
Tijdens IVF.
Tijdens de avond waarop Flynn en ik huilend naar positieve test keken.
Tijdens iedere echo.
Iedere buikfoto.
Iedere keer dat hij mijn voeten masseerde omdat ze gezwollen waren.
Mijn lichaam reageerde op die rekensom alsof ik opnieuw bloed verloor.
“Stop.”
Nadine stopte.
“Later?”
“Ja.”
Twee dagen later vroeg ik verder.
Selina was vijf maanden zwanger.
Biologische vader volgens haar:
Flynn.
Zij had hem gevraagd vóór geboorte van haar kind duidelijkheid te geven.
Niet mij te vermoorden.
Een scheiding.
Flynn had haar verteld:
“Mabel en ik zijn alleen nog samen vanwege zwangerschap en vermogen.”
Leugen.
Hij zei dat wij al apart sliepen.
Leugen.
Dat ik wist dat hij na geboorte zou vertrekken.
Leugen.
Dat ik vooral geïnteresseerd was in kind als erfgenaam van familievermogen.
Walgelijk.
Selina was niet onschuldig.
Ze wist dat hij getrouwd was.
Ze had mijn huis bezocht.
Mijn buik aangeraakt.
Zij koos affaire.
Maar politie vond geen aanwijzing dat ze kennis had van moordplan vóór onderzoek.
Sterker:
haar telefoon bevatte berichten waar ze Flynn onder druk zette om gewoon te scheiden.
Ik wil niet dat je haar blijft voorliegen.
Ik ben geen geheim na december.
Als je bij haar wilt blijven, zeg het dan. Dan ga ik.
Flynn:
Na de geboorte is alles eenvoudiger.
Selina:
Waarom niet nu?
Flynn:
Vertrouw me.
Dat woord.
Vertrouw.
Hij gebruikte het als gereedschap.
Nog een bericht vier dagen voor mijn opname:
Selina:
Je klinkt eng als je zegt dat “complicaties alles kunnen oplossen”. Niet grappig.
Flynn:
Ik bedoelde juridisch.
Selina:
Stop met die grappen.
Daar was het.
Hij testte taal.
Kleine dreigende zinnen die hij later als grap kon wegzetten.
Nadine:
“Selina heeft dit uit eigen beweging gegeven.”
“Waarom?”
“Zij zegt dat ze bang is.”
“Voor hem?”
“Ja.”
Ik dacht aan haar baby.
“Waar woont ze?”
“Dat kan ik niet delen.”
“Goed.”
Ik wilde haar niet zien.
Nog niet.
“Wist zij van mijn geld?”
“Ja.”
“Hoeveel?”
“Flynn vertelde dat u ‘tientallen miljoenen’ zou erven.”
Ik lachte bitter.
“Twaalf miljoen vastgoed is niet tientallen miljoenen.”
“Hij overdreef blijkbaar.”
“Natuurlijk.”
“Hij had Selina beloofd dat hij na jullie scheiding een eigen architectenbureau zou opzetten.”
“Met welk geld?”
Nadine keek.
“Dat is volgende onderwerp.”






