DEEL 10 — MARTHA VERHUIST
Mijn moeder bleef niet.
Na drie maanden verhuisde ze naar een appartement in Delft.
Klein.
Twee slaapkamers.
Veel licht.
Walter bleef tijdelijk in huis onder juridische afspraken? Since land/house ownership contested. Ultimately Walter moved to apartment near workshop, Martha reclaimed main house later. To avoid cohabitation conflict, he moved first to rental close to company. Let's say Walter moved out after her lawyer demanded practical separation.
Martha koos niet oude huis meteen.
‘Waarom?’
‘Te veel deuren.’
Dat begreep ik.
Ze nam haar tuinspullen.
Boeken.
Keukentafel van haar ouders.
Geen grote meubels.
Chloe en ik hielpen.
Walter kwam niet.
Elise stuurde kaart.
Niet bloemen.
Ik hoop dat deze plek alleen van u voelt.
Martha las.
Huilde.
‘Ze is vriendelijk.’
‘Ja.’
‘Dat is moeilijk.’
‘Waarom?’
‘Omdat als zij verschrikkelijk was, ik makkelijker boos kon zijn.’
Dat gold overal.
Walter had Elise niet veroorzaakt als wapen.
Hij had van haar gehouden.
Op zijn gebrekkige, controlerende manier.
Dat maakte verraad niet kleiner.
Het maakte het menselijker.
Martha begon therapie.
Ook bloeddruk werd beter nadat ze niet meer dagelijks met Walter woonde.
Ironisch.
Ze volgde cursus digitale boekhouding, hoewel ze 58 was.
‘Waarom?’
‘Omdat ik altijd deed wat Walter nodig had.’
‘En nu?’
‘Ik wil weten of ik het leuk vind.’
Ze bleek het leuk te vinden.
Ze ging parttime administratie doen voor lokale stichting.
Betaald.
Voor het eerst eigen salaris in jaren.
Ze stuurde foto eerste loonstrook.
KIJK.
Ik belde.
‘Trots?’
‘Belachelijk veel.’
Walter had altijd gezegd:
‘Martha hoeft niet te werken.’
Alsof dat cadeau was.
Nu zag ik dat afhankelijkheid ook prijs had.






