MIJN STIEFMOEDER LIET ME UIT HET HOTEL VAN MIJN OVERLEDEN MOEDER ZETTEN
Next Episode

MIJN STIEFMOEDER LIET ME UIT HET HOTEL VAN MIJN OVERLEDEN MOEDER ZETTEN

Door Admin Beatrix 30/08/2026

DEEL 11 — IK WERD GEEN CEO

Kranten voorspelden het.

MARA HALSTON NEEMT ROER OVER.

Dat deed ik niet.

Ik werkte als jurist en strategisch adviseur in duurzame infrastructuur.

Ik kende hotel van kindertijd.

Dat maakt mij nog geen CEO.

Femke de Jong leidde hotel uitstekend als interim.

Na zes maanden koos raad, met mijn steun, voor haar als vaste CEO.

Sommige familieleden vonden dat belachelijk.

“Het is Halston.”

Mijn tante.

“Waarom geen Halston aan top?”

“Omdat achternaam geen competentiemodel is.”

Ze vond dat kil.

Prima.

Ik werd voorzitter van stichting? Maybe too much. I accepted role on STAK supervisory? We can say I took certificaathouder role and joined strategic owners council, not operational board.

Ik leerde wel.

Maandelijkse cijfers.

Capex.

RevPAR.

Bezetting.

Personeelsverloop.

Energieprijzen.

Renovatiecyclus.

Niet glamour.

Mijn moeder had gelijk.

Hotel is leidingen en voeten die pijn doen.


Halston Quay werd niet volledig begraven.

Dat was misschien grootste verrassing.

De onderliggende marktstudie was goed.

Hotel had congrescapaciteit nodig.

Serviced residences konden rendabel zijn.

Maar €68 miljoen en risicostructuur waren te agressief.

Na onafhankelijke review kwam ander plan.

Kleiner.

€31 miljoen.

Geen verpanding kernhotelgrond.

Een deel op aangrenzende erfpacht? Let's say one adjacent parcel owned separately.

Externe ontwikkelaar via open tender.

Geen Aurelius.

Meer eigen fasering.

Minder luxe.

Meer langverblijf en congres.

Ik stemde na anderhalf jaar in.

Papa hoorde via pers.

Hij stuurde:

Het idee was dus niet helemaal slecht.

Ik antwoordde:

Het idee niet.

Hij:

Au.

Ik glimlachte.

Dat was eerste keer dat we grapten.


De €24 miljoen reserve bleef grotendeels intact.

Niet onaangeroerd.

Bedrijf gebruikt geld.

Een deel naar renovatie.

Een deel naar nieuwe project equity na goedkeuring.

Een deel bleef buffer.

Geen privétrust van Mara.

Geen gouden bad.

Daar was ik trots op.

Niet sexy.

Maar juist.

Ik dacht vaak aan zaterdagavond.

Hoe makkelijk het was geweest om te zeggen:

Alles is van mij.

Het was economisch in zekere zin waar.

Maar ook gevaarlijk.

Eigendom geeft rechten.

Niet automatisch wijsheid.

Mijn vader was daar bewijs van.

Ik wilde niet volgende versie worden.

Dus voerden we regels in die ook míj beperkten.

Buitengewone privégerelateerde transacties altijd onafhankelijke goedkeuring.

Familiebedrijven geen voorkeur.

Mijn eigen adviesfirma kon hotel niet inhuren zonder conflictprocedure.

Certificaathouder kon niet rechtstreeks personeel instrueren.

Ik vroeg Elliot:

“Kan ik mezelf echt formeel verbieden om hotelmanager te spelen?”

“Ja.”

“Doe.”

Hij lachte.

“Helena zou—”

Ik keek.

“Sorry.”

“Goed geleerd.”

Gerelateerde artikelen