DEEL 4 — DE ‘ERFGENAAM’ BASTIAAN
Bastiaan was vier jaar ouder dan ik.
Toen ik werd geadopteerd was hij vijf.
Volgens mijn moeder was hij vanaf eerste dag ‘beschermend’.
Op oude foto’s stond hij inderdaad vaak naast mijn box.
Hand op rand.
Serieuze blik.
Ik had hem als kind aanbeden.
Later veranderde iets.
Misschien omdat volwassenen ons verschillende rollen gaven.
Bastiaan was erfgenaam.
Lotte was prinses.
Ik was het bewijs dat wij goede mensen waren.
Op de middelbare school mocht Bastiaan met pap mee naar bedrijf.
Ik vroeg ooit of ik ook kon.
‘Jij vindt cijfers toch saai?’
Ik was dertien.
Ik wist nog niet wat ik saai vond.
Op mijn zeventiende koos ik economie.
Pap zei:
‘Grappig.’
Niet:
kom eens kijken.
Bastiaan ging bedrijfskunde doen.
Daarna private equity.
Slim.
Ambitieus.
Niet slecht in zijn werk.
Maar hij had geleerd dat familievermogen uiteindelijk richting hem hoorde te bewegen.
Toen hij eindelijk bij mij thuis stond na informatieverzoek, kwam hij zonder jas.
Alsof hij tijdens wandeling was binnengelopen.
‘We moeten praten.’
‘Hebben we afspraak?’
‘Marit.’
‘Nee.’
Hij ademde.
‘Mag ik binnen?’
Ik liet hem.
Koffie weigerde hij.
‘Waarom doe je dit?’
‘Informatie vragen?’
‘Je weet wat ik bedoel.’
‘Nee.’
‘Je blokkeert een transactie.’
‘Ik heb niets geblokkeerd.’
‘Omdat jij die bestuurszetel ineens activeert, moet verkoop opnieuw langs governance.’
‘Dat staat blijkbaar in statuten.’
‘Opa schreef die toen wereld anders was.’
‘Twaalf jaar geleden.’
‘Precies.’
Ik keek.
‘Dat is niet lang.’
‘In finance wel.’
‘Dus?’
Hij stond op.
‘Bergman Capital heeft maanden aan deal gewerkt.’
‘Jij ook?’
‘Ja.’
‘Krijg jij carry?’
Zijn ogen veranderden.
‘Dat is vertrouwelijk.’
‘Maar je wilt familiebedrijf aan fonds verkopen waar jij financieel belang hebt.’
‘Niet “familiebedrijf”. Eén hotelcluster.’
‘Onder welke prijs?’
‘Marktconform.’
‘Laat waardering zien.’
‘Dat komt later.’
‘Dan kan het later worden goedgekeurd.’
Hij vloekte.
‘Je begrijpt niet hoe deals werken.’
Daar was het.
De zin die mannen vaak gebruiken wanneer vrouw niet doet wat ze willen.
‘Leg uit.’
‘Momentum.’
‘Mooi woord.’
‘Als wij nu vertragen, loopt koper weg.’
‘Jullie zijn koper.’
Hij stopte.
‘Bergman.’
‘Waar jij werkt.’
‘Ja.’
‘En verkoper is holding waarin jij via familiebelang indirect belang hebt.’
‘Daarom zijn er committees.’
‘Waar ik blijkbaar uit ben gehouden.’
‘Omdat jij nooit interesse had!’
Ik keek hem.
‘Bastiaan, ik wist niet dat ik recht had.’
‘Kom op.’
‘Echt.’
Hij zag waarschijnlijk aan mijn gezicht dat ik niet loog.
‘Pap heeft nooit…?’
‘Nee.’
Zijn woede zakte iets.
Niet weg.
‘Dat is dom.’
‘Van wie?’
Hij keek weg.
‘Van iedereen.’
‘Handig.’
‘Wat wil je?’
Ik dacht.
‘Onafhankelijke taxatie.’
‘Er is taxatie.’
‘Van partij door jullie gekozen.’
‘Normaal.’
‘Een tweede.’
‘Dat kost tijd.’
‘Dan kost het tijd.’
Hij keek mij hard aan.
‘Doe je dit vanwege mam haar grap?’
Ik voelde iets koud worden.
‘Gráp?’
‘Ze had gedronken.’
‘Om zeven uur?’
‘Je weet hoe zij is.’
‘Ja.’
‘Ze bedoelde niet letterlijk dat je geen familie bent.’
‘Waarom zat ik dan niet aan tafel?’
Hij zweeg.
‘Wie stond op mijn stoel?’
Hij keek naar vloer.
‘Ruben.’
Lottes man.
‘Dus 31 mensen, en één stoel te weinig.’
‘Zoiets.’
‘En oplossing was geadopteerde dochter eruit.’
‘Marit…’
‘Nee.’
Ik stond.
‘De deal wordt onafhankelijk bekeken.’
‘Als prijs lager uitvalt?’
‘Dan mag raad beoordelen.’
‘En als hij gelijk is?’
‘Dan heb ik geen reden tegen te stemmen.’
Bastiaan keek op.
‘Echt?’
‘Ik ben niet uit op wraak.’
‘Waar dan op?’
‘Dat niemand ooit meer mijn onwetendheid gebruikt als governance-strategie.’
Hij had geen antwoord.






