DEEL 6 — NORTHBAY
Het corporate onderzoek liep onafhankelijk van strafzaak.
Dat was cruciaal.
Hannah wilde niet dat haar mishandeling werd gebruikt als bewijs dat Mason financieel fraudeur was.
‘Dat zijn twee dingen,’ zei ze.
Juist.
De raad van commissarissen van Van Doren Food & Logistics stelde extern bureau Koster Forensics aan.
Mason werd tijdelijk uitgesloten van beslissingen over Northbay-contracten, maar niet onmiddellijk ontslagen.
Mijn vader legde voorzitterschap tijdelijk neer vanwege belangenconflict.
Ook goed.
De cijfers waren niet zo simpel als internet later beweerde.
Northbay Procurement B.V. was geen lege brievenbus.
Het bedrijf leverde daadwerkelijk inkoopadvies, contractonderhandeling en sourcing voor verpakkingsmateriaal en koelapparatuur.
Er werkten negen mensen.
Mason bezat indirect 62 procent.
Dat had hij moeten melden.
Dat deed hij niet correct.
Waarom?
‘Iedereen wist dat ik investeerde in leveranciers,’ zei hij.
Niet genoeg.
De groep had beleid:
related party = formele disclosure.
Mason had daarnaast zelf meegewerkt aan goedkeuring van Northbay-contracten.
Belangenconflict.
Over drie jaar kreeg Northbay ongeveer €2,74 miljoen.
Forensisch onderzoek stelde vast dat:
ongeveer €1,81 miljoen voldoende kon worden gekoppeld aan echte diensten en marktvergelijkbare kosten;
ongeveer €530.000 onvoldoende gedocumenteerd of bovengemiddeld geprijsd was;
ongeveer €400.000 bestond uit succesfees waar contractbasis onduidelijk of intern niet correct goedgekeurd was.
Geen conclusie dat €930.000 gestolen was.
Wel serieus governanceprobleem.
Daarnaast waren twee facturen gesplitst over maanden om onder goedkeuringsdrempel te blijven.
Bericht van Mason aan medewerker:
Hou ze per stuk onder 50, dan hoeft audit committee niet mee.
Dat werd veel erger.
Niet noodzakelijk strafrechtelijke fraude automatisch.
Wel bewuste omzeiling interne controle.
Waarom wilde familie Hannah’s melding intrekken?
Omdat de groep op punt stond een kredietfaciliteit van €35 miljoen te hernieuwen.
Mijn vader was bang dat bank vragen zou stellen.
Helena begreep cijfers niet volledig.
Zij hoorde alleen:
Hannah brengt bedrijf en honderden banen in gevaar.
Mason voedde dat verhaal.
Hij schreef in familiechat:
Als compliance hier een formele related-party investigation van maakt, kan bank covenant review starten. Zij snapt niet wat ze doet.
Hannah snapte precies wat ze deed.
Zij had één melding gedaan.
Onderzoek was verantwoordelijkheid van bedrijf.
Bank trok krediet uiteindelijk niet in.
Er kwam extra rapportageverplichting.
Dat was alles.
Van Doren Food & Logistics bleef draaien.
Geen honderden ontslagen.
Geen faillissement.
Mason trad na onderzoek af als commercieel directeur.
Hij verkocht later een deel van Northbay aan management en betaalde via schikking bepaalde excessieve fees terug.
Bedrag:
€310.000.
Waarom niet volledige verdachte €930.000?
Omdat veel diensten echt waren en juridische waardering van succesfees onzeker.
Raad wilde herstel en governance, geen jaren procederen.
Mason behield zijn aandelenbelang in familieholding? Maybe minor shares. Yes, he had 12%. Governance separated.
Hij bleef aandeelhouder.
Niet bestuurder.
Dat vond hij erger dan geld.
‘Mijn hele leven is dat bedrijf,’ zei hij tegen mij tijdens mediation.
Ik antwoordde:
‘Dan had je conflictbeleid moeten lezen.’
Hij keek alsof ik hem haatte.
Ik haatte wat hij had gedaan.
Hem?
Moeilijker.
Hij was mijn broer.
Dezelfde jongen die op mijn twaalfde een nacht naast mijn bed zat toen ik blindedarmoperatie had.
Dezelfde man die mijn zwangere vrouw de uitgang blokkeerde.
Mensen kunnen beide zijn.
Dat maakt grenzen niet minder nodig.






